GELENEKSEL HEAVY METAL, OLD SCHOOL THRASH!

Farewell Pt.2!

2011-07-11T21:43:00.001+03:00

Ali Sami Yen’e veda sonrası ne yazılabilirdi ki? Birkaç saat önce bünyeye zerk edilen Coverdale’spor’un eşsiz sesi / performansı + eskiler ağırlıklı Metal Tanrılarının seyrettiğim ikinci ayinlerinin üzerine? Baştan söyleyeyim ki bu filmin sonu çok hazin, sıraların üzerine çıkan çocukları peşi sıra gördüğünüzde anıra anıra ağladığınız Ölü Ozanlar Derneği misali hazin hem de! O yüzden kaldırmayacak bünyeler peşinen yazıyı okumadan sittirip gitsinler bir zahmet…

Hani son yıllarda organizatörlere helal çekip duruyoruz ya; Metallica, Dream Theater artık sayısını unuttuğumuz kadar çok geldiler ya; Big Four’u , Manowar’ı, Accept’i aynı konserde gördü bu gözler ya; Judas ikiledi, Purple, Beyaz Yılan falan da oyle, Demir Bakire en sonunda bizi de yakalayıp yuttu ya, hatta 2013’e AC/DC müjdesi de verildi ya, Ulan ne kaldı gelmeyen, aha Motorhead’de kola kutusundan çıkacak ya, Ozzy’de eşşşekoğlueşşek değilse gelir ya… Hayır bir daha soruyorum, babalardan kim kaldı geriye? Sayın 5 grup daha sayabilirseniz…

Peki bu gruplardan 10 yıl sonra kaçı çalmaya devam edebilecek? Hadi KK Dawning’in yerine koydun 30’luk elemanı, Halford gidince ne yapacaksın? Dio gitti, yerine kimi koyabildin? Hem Dio’dan hem de Black Sabbath’dan olduğuna yanmayacak mısın?

Sakın yeni gruplar geliyo falan deme a.ına korum! O ne idüğü belirsiz melez müziklerini hepsi alıp a.alarının a.ının ortasına gömsünler. Arada geleneksel metal yapmaya çalışan birkaç garibandan zaten haberimiz bile olmayacak o orospu evlatları yüzünden. Sonuca gel uzatma pic derseniz aha sonuç: Metalin ölmesine şurada birkaç yıl kaldı, olur da babalar kendilerine biraz iyi bakıp hayatları boyunca esirgedikleri şevkatten bir nebze zerk edebilirlerse belki bir 10 yıl daha, ama sonra? Birbir giden sevgililerin ardından hep biz olacağız el sallayan:-( Aha bu da elveda Part2!

Elveda Cehennemlerin En Sevimlisi!

2010-12-15T12:10:00.004+02:00

Epey kastim ilk seyrettigim maci hatirlamak icin. Sanirim 86-87 sezonu Diyarbakir maciydi. Okul tatilinde Istanbul'a gelmis, karli bir havada 3-0 yenmistik gibi kalmis hatirimda... 87'den sonra uni icin Istanbul'a geldim ve yiginla mac seyrettim. Avrupa Kupasi maclarini ise Canaydin donemine kadar hic kacirmadim. En sikintili donem CL'de gol atamadigimiz ilk yillardi bana gore. Ama kolay kolay hic bir takima nasip olamayacak kadar cok zafer yasadik, hem Evropa hem de Turkiye'de... Tromso macinin yasini ise birkac gun tuttum:-(

87'de Trabzon maci sonrasi cikan kavgalarda yanlislikla sivil polise saldirinca silahini suratima dogrultmustu, ne topuklamistim ama sonra:)) Gene bu yillarda bir TSYD macinda hareket cekerken yumrugum komserin yuzune denk gelince disari atilmistim, maci eski acikta tamamladim...

İlk kombinemi 96-97'de aldim, ta ki bu seneye kadar! Numaralida bir maci enisteyle izledim ama hatirlamiyorum. Yeni acikta iki dehset mac 88'deki Rapid ve Nosetel maclarini izledim:) Kapaliya yetmemisti param:( Teberrulu bilet fiyati acigin 8 katiydi!!! Alpaslan Dikmen tribununde de bir sezon kombineli takildim genclerle. Onun disinda kapalida cogunlukla GALATASARAY’ın RAY'ının altinda 26. sıra 71 nolu koltukta takildim. Ya da oralarda... Bir de dergide calisirken saha icine girmistim CL macinda, az daha benim yuzumden kulup ceza yiyordu:)) Sonucta her tribununde yer almisim en azindan…

Elveda,
Arif'in gogus istopu, Tanju'nun Rapid'e 2 m’lik yarma uzerinden ve Nosatel'e attigi kavisli goller, Tutuneker'in Yamuk yuruyusu, prekazinin konclari, Mami'nin HIRSI, Aslan yurek Rasit'in kanli dizi, Wunderbal Derwall (RIP), mac sonrasi basket anonslari ve Sergiye yuruyerek giderken yolda Mc Donalds Taksim molasi ve patlatmasi, yeni acikta dizi dizi davullar, Dakka 90 gol Hasan, Ugur'un Frankfurt'a attigi gol ve kapalidan ucan davul, Hayrettin'in Roma'dan yedigi rezil gol ve Papin'in kontralari, Kubi'nin mantar takima frikikten taktigi, Tugi'nin gol sevincleri, Cantona'nin pano tekmelemesi, Imparator FT, bermuda seytan ucgeni, Hakan'in presi ve kafa golleri, Vedat'in isirigi, Buyuk Kaptanlar ve Kucuk Kaptan, Amigo Mehmet Abi, Laylaycilar, Alpaslan Dikmen, uA, koreolar, Orjin kofte, ASY sokak, Opet ve Burger King tuvaletleri, KAPALI ve tabii ki kirik koltuklar;

Hepinize elveda:-(

Ne maclar yasandi,
Dunya cehennemi senle yasadi!
Elveda Sami Yen,
Artik gorusemeyiz yeniden:-(

Özlü Sözler XII

2010-11-11T09:31:00.002+02:00

"Onların yaptığı müziği beğenmiyoruz. Zaten gitarla yapılan müzik yakında yok olup gidecektir" Decca Müzik Şirketinden bir yetkili Beatles ilk çıktığında yumurtlamış bunu…

Blog Notu: Hasktir ordan…

Levsel'le Söyleşi!

2010-10-19T09:10:00.008+03:00

Evet Levsel’in dehşet başarılı Nevizade Geceleri ve Ölüm Varmış yorumlarını koymuştuk bloga. Bu kez kendisiyle söyleşeyim derken iş büyüdü ve söyleşi GS dergisi Ekim sayısına giriverdi. Blogda da bulunsun diyerekten…

Önce kısa bir giriş: Levsel, Galatasaray aşığı olmanın yanında amatör bir müzisyen. Bir sürü gitar, davul ve karmaşık ekipmandan oluşan ev stüdyosunda yapıyor çalışmalarını. Alıyor GS tribün bestelerini, önce elektro gitarla çalıyor rifleri, sonra davul ve vokali harmanlıyor, ortaya alternatif heavy rock tadında eşsiz Nevizade Geceleri ve Ölüm Varmış yorumları çıkıveriyor…

Ve söyleşi:

- Levsel, müzikle ilgili çalışmalarından kısaca bahseder misin ?
Lise gruplarından sonra üniversite döneminde Taksim’deki çeşitli barlarda farklı gruplarla rock’n roll ve blues çaldım. O aralar yine kendi keyfimize göre daha sert müzikler yaptığımız beste grupları da oldu. Bir yandan da evde kendim bir şeyler yapıyordum. Sonra Amsterdam’a taşındığım vakit bir gruba dahil oldum. Bir E.P. çıkartıp konserler verdik. Şu an tekrar İstanbul’dayım ve yine birden çok grupla beraber çalıyorum.

-Nevizade geceleri, Ölüm Varmış gibi Galatasaray tribün şarkılarını, daha doğrusu bestelerini yorumlama fikri nasıl oluştu?
Yine Amsterdam’dayken, Amsterdam dışında Amstelveen’de bir arkadaşın evinde 2008 yılında Ali Sami Yen’deki Fenerbahçe maçını izledik. Nonda’nın kafasıyla kazandığımız maç. O maç bitti ben kendimi sokaklara attım, biraz içkiye de abanmışız sağa sola bağırıyorum, Fener’e çakmışız, şampiyonluğu yarılamışız, kolay değil! Sokakta çıt yok tabi, ufacık bir yer Amstelveen. Delirecem, yapıştım telefona İstanbul’u arıyorum önüme geleni, maç muhabbeti yapıcaz, galibiyetin tadını çıkarıcam! O an çok fena koydu gurbette olmak, şimdi dedim Sami Yen’de olmak vardı. Yutkunup eve gittik yapacak birşey yok. O aralar bayağı koymuştu Galatasaray’dan, İstanbul’dan, Galatasaray’lılardan uzak olmak. O dönemler düştü aklıma Galtasaray şarkıları yapmak yanlış hatırlamıyorsam.

-Nedir gurbet taraftarlığı, anlatsan?
Gurbet taraftarlığı sıkıntılı. Coşuyosun kuduruyosun bir ayar verebileceğin, ayar alabileceğin adam yok! Hani var tabi de, olduğu kadar. Bir Fener’liye bile hasret kalıyorsun ki giydiresin! Gerçi o 2008 şampiyonluğunu kanallarda bir tekneyle gezerek kutladık, bayağı bir inlettik Amsterdam’ı, o eğlenceli oldu.

- Galatasaraylılığın aileden mi geliyor?
Maalesef değil, babam Fenerbahçeli. Ama kendini bilmez olanlarından değil, Fener’li olduğundan çok futbol taraftarıdır. Oturup güzel maç izleriz beraber. Denizli – Fenerbahçe maçını izlerken Appiah’ın topu dışarı vurduğu pozisyonda benim dizlerim boşaldı, yere düştüm, nabız falan düştü, bir şeyler oldu. Peder bey maçı, şampiyonluğu falan bırakıp beni mutfağa taşıttı, maç bitene kadar orada tuttular beni. Gerçi maç bitti haberi geldiğinde yine ayılıp bayıldım o ayrı. Ben kendimi bildim bileli fanatik Galatasaraylıyım bir şekilde. Ankara’dan İstanbul’a taşındığımız günü hatırlıyorum, tam bizim 1987’de Eskişehir’le oynadığımız şampiyonluk maçı bitmiş, köprüden geçiyoruz, belediye otobüslerinin o küçük camlarından insanlar sarkıyor ellerinde bayraklarla şampiyonluğu kutluyorlar. İstanbul’a taşındıktan sonra okulum Florya’daydı, çekiyor demek bir şekilde. Yine ilk çalıştığım ofis Ortaklar Caddesindeydi, stadın dibindeydim. Takım otobüsünün geldiğini görür sonra giderdim maça. Hayatımın en mutlu günlerinden biri, takımın Atatürk Havaalanı’na Uefa kupasıyla indiği gündür.

- Kombinen var mı ?
Kombine hiçbir zaman almadım, yeni açık biletimi alır giderim maça. Bizim tayfayla sokakta içeriz, sonra ayrılırız ben yeni açığa geçerim, onlar kapalıya. Pardon, olimpiyat stadı senesinde vardı kombinem, kale arkasındaydım, almayanı dövüyolardı.

-Tekrar müzik! Nevizade Geceleri Rock versiyonunu Hollanda da mı yaptın ?
Evet Hollanda’da, Skibbe döneminde yapmıştım yalnış hatırlamıyorsam. Evde bir odaya doldurdum gitarları amfileri, bir laptopla hazırladım. Alet edevatın büyük kısmı İstanbul’da olduğu için kötüydü o kayıt. Sonra koydum youtube’a, millet çok sevmiş. Sırf benim yayınladığım yerlerde bayağı tıklandı, bir de insanların alıp koyduğu yerler de var. Bayağı bir yayıldı. Bir gün resmi sitede, bir gün forma tanıtımında kullanılmış. Zaten derdim de buydu, insanlara ulaşsın, gece kafayı çeken Galatasaraylılar coşunca açsın dinlesin, söylesin. Geçen ay da Ölüm Varmış Korku Varmış’ın rock versiyonunu yaptım, saldım internete. O da Hollanda’dan kalma bir fikirdi, buraya döndükten sonra yapmak kısmet oldu.

-Besteleri neye göre seçiyorsun , neden bu ikisini seçtin?
Bir kere Galatasaray ve Galatasaraylılık ile ilgili olan, Galatasaray’ı sevdiğimiz için söylediğimiz besteleri seviyorum. Diğer takımlara söylediğimiz besteleri değil, kendi takımımıza. Sonra kafamda rock formatında bir kuruyorum şarkıyı, iyi bir rock riff’i de gelirse tamamdır.

-Ölüm varmış korku varmış’ın kapanışındaki son paragraf tribünde söylemediğimiz bir kısım, ama çok da hoş olmuş bu haliyle…
O kısmı çok sıkı Galatasaray’lı olan bir arkadaşım yazdı, sözlerin samimiyetine çok inandığım için koydum.

-İki şarkıda da laylaylı bölümler var, seyirciyi pardon dinleyiciyi acaip galeyana getirici…
Var. Ben yazıyorum o kısımları. Lay lay bizim tribünde önemlidir. Tezahüratın pek coştuğu yerdir nihayetinde orası. Taraftar görevini yapar sözleri söyler, lay lay kısmında da eğlencesine bakar. Tezahüratta laylay esastır. Suratta acımsı ifadeyle söylenir.

- Başka tribün bestelerine de el atmayı düşünüyor musun?
Bir iki tane kendi yazdığım Galatasaray şarkısı var, fakat ben tribünün hali hazırda severek söylediği besteler üzerine bir şeyler yapmayı seviyorum. Aklımda yeni bir tane var ama bilmiyorum ne zaman yaparım.

- Tribünün profilini düşünürsen bu sert ve farklı tarzın sevileceğini düşünüyor musun ?
Valla ben Nevizade’yi yaparken hiç bu kadar sevileceğini beklemiyordum. Bizim bestelerin büyük coğunluğu ‘demode pop’ dediğimiz örnekler üzerine söylenmiş şeyler. İnsanlar o tona daha alışık tabi.

- Peki ileride bu iş nereye gider, kafanda neler yapmak var?
Tribünde severek söylediğimiz 8-10 bestenin rock versiyonlarını güzel bir prodüksiyonla bir cd’de toplayıp, taraftar albümü gibi Galatasaray’lılara ulaştırabilmeyi isterim. Bu yeni kaydı (ölüm varmış) biraz daha düzgün hazırladık, fakat video siteleri kaliteyi düşürerek yayınlıyorlar. Daha düzgün dinlenebilmesi için mp3 formatını da koydum gerçi. Düzgün bir prodüksiyonla bir cd hazırlansa, GS Store’da bulunabilse, stadda çalınsa... Daha da ne isteyeyim?

Not: İlk iki foto dergiden Tuncay Şen'e aittir...

Üzümümün resmini çizebilir misin Beavis?

2010-10-19T08:50:00.002+03:00

Klibal Enfessiyon III

2010-10-13T10:28:00.003+03:00

Isvicre'den cikan en basarili gruplardan Krokus. Bu klip de seyrettigim en eski konulu kliplerden... Sarki da super, evet karşınızda Screamin' In The Night!

Cloven Hoof: Toynaklı Metal Grubu:-)

2010-10-04T09:00:00.009+03:00

Epeydir NWOBHM grubu tanıtmamışım:( Anadolu takımlarını tutanlar bu grubu pek sevecek: Neden? Çünkü bu arkadaşlar kuruldukları Wolverhampton şehrinin takımı Wolves’u destekliyorlar da ondan… Bir de isimleri ilginc: Hoof toynak demek ki direk keçi çağrışımı yapıyor. Keçi malum şeytanı simgeliyor çoğunlukla, Angel Witch ve Venom gibi NWOBHM gruplarında da bol bol rastlıyorduk album kapaklarında… Cloven Hoof ise keçi toynağını andıran bir çizme türü, yani grup bu adı koyarken biraz Twisted Sister vari bir mizahi yaklaşım sergilemiş sanki…

Cloven Hoof’un hikayesi 82’de ilk demoları ile başlıyor. Sahaya dizilişleri şöyle:

David Potter - Vocals
Steve Rounds - Guitars
Lee Payne - Bass
Kevin Poutney – Drums

İlk şarkı ritmik ve tipik bir NWOBHM parçası That’s the way, arkasından 8,5 dakikalık Return Of The Passover. Oryantal ve progresif introsundan sonra doom riffleriyle ilk baba Cloven Hoof parçasıdır kendileri. Road of Eagles ilk power metal örneklerinden grubun, nakaratı ile öne çıkıyor. Son bölümdeki epik kısım şarkının zirvesi. Demo’nun son parçası A piece of the action da That’s the way gibi sadece bu demoda yer alıyor en zayıf parça ancak genel olarak çok iyi bir demo...

Aynı yıl çıkan Gates Of Gehenna EP’si ile grup hızla tanınır. Açılıştaki aynı adlı şarkı grubun en iyi parçalarından… Intro sonrası dehşet doomy bir akor, üstelik epik bir NWOBHM örneği… Bu parçanın içinde tempo düştükten sonraki bölüm de çok güzel, tabi Potter’ın melodik çığlıkları da. Solo sonrası ilk bölüme geri dönüyoruz. Kapanışdaki Starship sentinal inişli çıkışlı keyifli bir parça. Storm rider ise hızlı tempolu. Bu EP grubun en değerli plağı, 150 $ civarında ediyor…

84’de grubun ilk uzun LP’i grup adıyla yayınlanıyor. Açılışta Cloven Hoof adlı parça adına yakışır bir beste olmuş, epik! Arada ağır melodik bir bölüm… Bu bolumun echo echo kısmı direk megadeth’den * peace sells’in rifi. Son bölüm vokallerle falan gene epik ve 7 dakikalık parça farklı bölümlerle bir solukta dinleniyor ve grubun en begendigim parcasi. İkinci şarkı Nightstalker aslında Cloven Hoof olmadan önceki grubun da adı. Bu albumun şarkılarının ilk ham halleri Nightstalker demosunda varmış ama nette rastlayamadım, haliyle de dinleyemedim. Parca orta şiddette. March of the damned klasik müziği hatırlatan baterisiz bir intro, hemen arkasından harika Gates Of gehenna! Diger parcalar da gayet iyi. Laying Down The Law nakaratı ile öne çıkıyor. Son parça ise ilk demoda bahsi geçen Return Of The Passover. Sonuçta bu album her metalcinin arşivine katmaya uğraştığı LP’lerden…

86 tarihli ikinci LP Fighting Back grubun vasat albumu. Bu albumle power metal çizgisine yaklaşıyor grup ve vokale Rob Kendrick geciyor. Açılıştaki Reach For The Sky açılış rifiyle bir Judas’a selam çakıyor ama monoton bateri ritmi ile zayıf kalıyor. İkinci parça The Fugitive solosu ile daha iyi ama baterist gene bayık. 3 Tom Jones cover’ı Daughter Of Darkness. O dönem metalcileri kıl ettiklerine eminim, yorum ise gayet başarılı ama melodik yapı metale uygun düşmüyor. Tarkan’ın parçasını çalan Alamancı grup nasıl yuhalanmıştı konserde hatırlayın. Albumun iyi parçaları ise 8 dk’lık Heavy Metal Men Of Steel ile Raised On Rock. Tamamı yeni şarkılardan oluşan bu albume sahte seyirci efektleri eklenip konser havası verilmeye çalışılması ise çok absurd olmuş… Bateri ise Pountney tarafından degil de sanki dramme$in ile calınmış adeta :-)

Sonraki album 88’de çıkan Dominator! Gene çok özgün değiller, gitarlar Judas Priestvari. Power metal tarzları ise daha oturmuş gibi… Önceki çakma live’dan iyi, ilk albumden ise kötü bir album denebilir… İlk demonun süper parçası Road Of Eagles, yeni solist ve cilalanmış haliyle bu albumde parıldıyor… Fugitive ve Reach For The Sky da diger iyi parcalar…

Ve 1989’da Sultan’s Ransom çıkıyor. Hemen her otorite bu albumu grubun en iyisi olarak gösteriyor… Ben de Ekim ayının albumu olarak seçtim! Baştan sona başarılı, Helloween ve Alman power metal hastaları dinlememişse bulsun dinlesin. Albumun super parçaları, Astral Rider, Forgotten Heroes ve Mistress Of The Forest. A yuzu kapanış parçası oryantal 1001 nights’da Sultans bol bol geçiyor.

Son albumleri 2006’da çıkan Eye Of The Storm. Saund fazla 2000ler ve Amerikan olunca pek dinlenir olmamış. Vokalde Matt Moreton diye yeni bir eleman. Grupta eskilerden bir bascı Lee Payne kalınca saund, tarz falan da kalmamış… Inquissitor ve Eye Of The Sun gibi iyi parcalar kötü saund da çuvallamış…

2008’de best of adı altında eski ve yeni parçaları şu dizilişle

Russ North - Vocals
Ben Read - Guitar
Lee Payne - Bass, Additional Keyboards & Guitar
Jon Brown – Drums

Çıkardılar. Russ North’un dönmesi önemli grup adına ve Eye Of The Storm’daki saund düzelmiş. Gayet iyi çalmışlar parçaları, en dikkat çekense geri vokaller. Zaman zaman iki ayrı kanaldan iki ayrı geri vokalle şarkılar oldukça zenginleşmiş, bu arada yakında çıkacak yeni albumun şarkısı Kiss Of Evil da var. İlerde part 2 su da gelebilir ama Cloven Hoof dışındaki önemli parçalar bu albumde! Gates Of Gehenna yorumu orjinalinden daha iyi diyelim bir de meraklısına…

* Mustaine’in de NWOBHM dinledigine kanaat getirebiliriz…

Metal Art IX

2010-10-04T08:56:00.002+03:00

Big 4 DVD'si satışta!

2010-09-03T15:16:00.001+03:00

Konsere gelemeyenlere teselli ikramiyesi:)

En pahalı albümler I:

2010-08-27T15:35:00.011+03:00

Evet nette çeşitli siteler var pahalı plak satışlarını listeleyen. Daha önce bahsettiğim popsike ya da musicpriceguide gibi…

Ben de en pahalı NWOBHM plaklarını sıraladım; Bu arada NWOBHM yazılıp aslında bu kategoriye girmeyenleri ayıkladım. Onları Heavy Metal olarak II. Bölümde ayrı listeleyeceğim…

1) STORMCHILD Rockin' Steady RARE PRIVATE NWOBHM 7" USD 3.340
2) MARQUIS DE SADE '81 Rare NWOBHM 7" USD 1.555
3) WIDOW - S/T - UK ORIG 1983 LP NWOBHM / PROG ROCK USD 1.383
4) MARQUIS DE SADE 1981 NWOBHM 7'' PS USD 1.358
5) RITUAL - 'WIDOW' - UK ORIG 1983 LP MEGA RARE NWOBHM USD 1.350
6) DEF LEPPARD - '78 RARE 1st Press NWOBHM 7" EP RED LABEL USD 1.275
7) RICOCHET MIDAS LIGHT 7'' 1980 LISTEN!! USD 1.193
8) TYRANT - 'Hold Back The Lightning' Rare NWOBHM 7" USD 1.068
9) BIG DAISY - 'FEVER' 7" SINGLE, SERIOUSLY RARE NWOBHM !! USD 1.039
10) WIDOW - S/T - UK ORIG 1983 LP NWOBHM / PROG ROCK USD 1.038

Genel bilgiler;

- Fiyatlar her gün artıyor. Yüksek fiyatta belirgin faktörler, sınırlı sayıda basılmış olması ve ilk dönemde yani 80 başlarında çıkması
- Listede sadece bir adet LP var, gerisi single yani 45’lik ve bu grupların ortak noktaları bu single dışında resmi album yayınlamamış olmaları
- 6 aydır izliyorum, haliyle sürekli artıyor fiyatlar. 10 yıl sonra açık artırmalar Sotheby’s de falan yapılabilir…

İlk sırada Stormchild var açık ara önde. 80’de Bolton’da kurulan grubun Rockin’ Steady single’ı dışında yayınlanmış bir şarkısı yok! Cesur bir sinth introsu sonrası ritmik AOR tadında bir şarkı, gayet keyifle dinleniyor. Vokalist pek tiz seslere inemiyor ama şarkı genel olarak başarılı… Bu arada ilk solo da gitar degil sinth’den geliyor ve bence daha vurucu olabilirdi. İkinci solo gitarla ve daha başarılı! B yüzü şarkısı Last Night bence daha güzel. Daha önce tanıttığım Saracen tadında. İkinci bölümde hızlanıyor ve sinth solosu var, ama gene zayıf bir solo. Ardından gitar solosu gene daha iyi. Vokal ve sinth’de daha iyi elemanlarla devam etseler bayağı iş yapabilirlermiş… Bu arada benim en iyiler sıralamamda her iki şarkı da süper ligde yer alamadı!

Acep bu elemanlar 82’de bu albumu yaparken gun gelecek dünyanın en pahalı single’larından biri olacak diye düşünmüşler midir?

Bu arada, Stormchild adlı Lowesoft’lu bir NWOBHM grubu daha var demoları olan, karışmasınlar o grupla…

İkinci ve dördüncü sıradaki Marquis de Sade her yönüyle muhteşem bir grup; 81’de önce ilk demoları çıkıyor ki muhteşem! Bu demodaki Welcome to the graveyard’ı bulun dinleyin. Şarkının şansızlığı 8 dakika olması, yani belki de yüzden plağa koyamamış olabilirler… Müzik tarihi açısından da bu şarkının demo kasetlerde kalması çok talihsiz bir durum:( Demonun kapanış şarkısı da listedeki single’ın A yüzündeki Somewhere Up In The Mountains… Her iki şarkı da süper ligde ama burun farkıyla Somewhere Up In The Mountains’ı grubun en iyi şarkısı ilan ediyorum… B yuzunde Black Angel, hızlı ritmli, doom melodili harika bateri atakları olan bir parça. Ne hazindir ki bu grubun Hades Paradise/High Roller Records tarafından çıkarılan bootleg dışında bir cd’si yok!!!

3, 5 ve 10. sırada tek LP var Ritual’dan Widow: Doom etkileşimli bu grubu bir türlü sevemedim. 81’de çıkan single dışında bir de 93 tarihli bir uzun albumleri var. Monoton, uzun hep birbirine benzeyen gitar soloları olan bir grup. En sevdiğim şarkıları 81 tarihli aynı adlı single’ları Into The Night ki o bile bende süper lige giremiyor…Listedeki albumlerinin aynı adlı 8 dakikalık parçası da albumun en iyisi… Ritual listedeki aktif gruplardan, Shadow Kingdom Rec. ile anlaşması var, yeni albumleri bekleniyor…

6. sırada bilinen Def Leppard’ın bilinmeyen ilk resmi single’ının kırmızı renkli baskısı var. 78 demosundan sonra 79’da çıkıyor bu EP. Grup ilk bu iki şarkıyı kendi firması ile bazıları kapaksız, bazıları da iki şarkı olarak 1000 adet basmış. Sonra Vertigo üç kez daha basmış talep üzerine ki bu listedeki EP vertigonun kırmızı renkli ilk baskısından. A yüzünde Ride Into The Sun ile Getcha Rocks Off, b de ise sonradan ilk albumun kapanış parçası olarak karşımıza çıkacak Ouverture var… Tabi en iyi parça hızlı Getcha Rocks Off! GRO ve Ouverture aynı yıl BBC konser kayıtlarında da yer alıyor. GRO ilk albume girerken isim Rocks Off oluveriyor… 1984’de 78 ve 79 demo kayıtlarını içeren bir bootleg cd’si yayınlandı grubun… Heat Street, See The Lights, Glad I’m Alive gibi yayınlanmayan üç parça da var bu cd’de. Glad I’m alive’ın konser versiyonu, BBC kayıtları cd’sinde var, meraklısına…

7. sıradaki Ricochet de tek single yayınlayıp yokolan gruplardan A yüzündeki Midas Light enerjik tipik bir NWOBHM şarkısı, kıvrak gitar melodisi ve harika geri vokalleriyle çok iyi bir parça… B yüzü Off The Rails Dio’lu Rainbow tadında gene iyi bir şarkı… Grup 6 şarkılık (!) ful külliyatını 2001’de CD olarak yayınladı… Hala aktif görünüyorlar ama yeni şarkıları, albumleri falan yok…

8’de benim en begendiğim efsane grup Tyrant var… Epik müzik, yırtık detone bir vokal, harika kirli distorsonlu gitarlar. En iyi iki parçası da bu eşsiz single’da yer alıyor. Hold back the lightning ve Eyes of a stranger! Bu single dışında 3 demoları var ve kulliyatları 2006’da plak, 2009’da da çift CD olarak basıldı. Maalesef demo kayıtları çok temiz değil ama bu iki süper şarkı dışında For You, Mirror, Forever ve Shadows of the night’la toplam 6 şarkı ile süper ligimde yer alıyorlar… Tabi 2006‘daki LP 500 adet basıldı ve anında tükendi. İlerde bu listenin üst sıralarını zorlayacaktır…

9’da Big Daisy var ve A yüzündeki Footprints On The Water NWOBHM dünyasının nadir slowlarından biri, ben ikinci kümeye salladım bu şarkıyı. B yüzü Fever bir gömlek daha iyi ama bana göre bu komik kapaklı 45’lik sıralamanın en şişirilmiş single’ı…

Evet NWOBHM ilk 10 böyle. Iron Maiden’ın efsane Soundhouse tapes’i biraz aşağılarda ama her an ilk 10’a girebilir. Saxon’un falan esamesi okunmuyor… Hala döneme ait yeni gruplar çıkıyor ortaya. Strappado Metal blogunu takip ederseniz bu grupların çoğunu dinleyebilirsiniz… 3, 4 ay sonra bu listeyi de revize ederiz…

Ölüm Varmış Rock Mix by Levsel!

2010-08-24T10:36:00.003+03:00

Levsel gene yapmış yapacağını:) Umarım biri bizim takıma da dinlettirir bunu...
Buradan indirebilirsiniz afiyetle...

Özlü Sözler XI: Dave Lombardo (Slayer / Fantomas)

2010-08-10T16:20:00.003+03:00

Önce bir kağıdı alıp duvarda bagetlerle sabit tutarak çalıp ''Bunu her baterist yapar''; aynı kağıdı tek bagetle duvarda sabit tutarak çalıp, ''bunu iyi bateristler yapar''; madeni bir parayı duvarda çift bagetle saydırıp ''bunu en iyiler yapar'' ve finalde de bozuk parayı duvarda tek bagetle saydırdıktan sonra ''bunu da ben yaparım'' dediği rivayet olunur…

Neal Kay & Soundhouse!

2010-07-27T12:09:00.012+03:00

NWOBHM’ın dolayısıyla Heavy Metal’in doğuşunda en büyük pay sahiplerinden birisi de NWOBHM teriminin ilk kez kullanılmasına vesile mekanın sahibi olan DJ Neal Kay tabii ki.

Kuzey Londra’daki Kingsbury’de mukim Meşhur Heavy Metal Soundhouse adlı mekanında Praying Mantis, Iron Maiden gibi gruplar hem canlı çalmış, hem de stüdyoda kayıtlar da yapmışlardı. Iron Maiden Soundhouse Tapes albumunun orjinalinin değeri bugünlerde 700-USD civarındadır. 79’da Maiden bu albumle tanınıp plak sözleşmesi imzalamıştı…

Angel Witch’den Kevin Haybourne’un söylediğine göre, “bir gece sahnede Angel Witch ve Samson çalarken bu show’u Sounds dergisine haber yapan Geoff Barton adlı gazeteci, NWOBHM terimini ilk kez kullanarak” fitili de ateşlemişti. Aynı Geoff Barton’un daha sonra Ross Halfin’le birlikte efsane Kerrang dergisini çıkardıklarını da belirtelim…

Soundhouse’da kayıt yapan grupların demolarını derleyen Neal, Metal For Muthas adlı efsane NWOBHM kompilasyonlarını hazırladı. Bu albumler de değerlidir koleksiyonerlerin gözünde, özellikle ilki.

80’de çıkan ilk derlemede Maiden ve Mantis dışında yer alan gruplardan en önemlileri Angel Witch, Sledgehammer ve Samson! Sonradan Rage adını alan Nutz ve İsveç’te kurulup sonra vokale Roger Marsden’i getirerek NWOBHM’a terfi eden EF Band de en önemli parçası Fight For Rock’la bu toplamada… Bir sonraki kompilasyon da ilki kadar olmasa da başarılı. Burada da en dikkat çeken grup, ilk ve son parçaların sahibi Trespass! Albumun diğer iyileri Dark Star, Zero ve White Spirit…

Neal Kay bu albumler dışında konserler ve turlar da düzenledi. Venture adında bir piyasa rock grubunun menajerliğini yürüttü ama çuvalladı ve grup oldukça kısa ömürlü oldu.

Ayrıca Neal, mekanında sert gruplar yanında Styx, Kansas ve Boston gibi melodik Amerikan gruplarına da yer verdi. Neal da diğer bir çok DJ gibi Kiss gibi sevmediği gruplara pikabında yer vermemesinden ötürü eleştirildi.

Klibal Enfessiyon II

2010-07-27T12:03:00.003+03:00

Zodiac'tan Back Seat Education; Klip 31. saniyede aksiyon ise 4:17'de başlar! Dandik bir gruptur ama böyle klip de zor bulunur...

Blog Notu: Metalci adam hem aşkta, hem kumarda kazanır:)

Çalışın dedik size:)

2010-07-27T11:59:00.002+03:00

Boru değil, Big Four!

2010-06-28T18:09:00.016+03:00

Sabah beklediğimden çok daha dinç uyandım ve Anthrax çıkmadan az önce daldım sahaya. Inönü’deki yerli holigan ve metal sevdalılarına Gürcü, Iranlı, Lübnanlı, İskoç vs bir yığın yabancı ve turist de eklenmişti…

Big 4 içinde müstesna bir yeri vardır Anthrax’ın. İlk albumu thrash’tır, sonrasında core ve raple geliştirdikleri tarzları ile sıradışıdırlar, farklıdırlar dahası çok eğlencelidirler. Ben konserde beğendim Anthrax’ı; Süreleri kısa olunca best of huviyetinde en baba ve bilinen parçalarını çaldılar. Mad House, Indians, Time, I am the law ve tabii ki Antisocial… Gruba geri dönen solist Joey Belladona kızılderili kökenli olunca Indians şarkısı ayrı bir anlam kazanıyor. Şarkının arasına sıkıştırdıkları Heaven & Hell kısmı da guzel bir jestti Dio babaya… Tabi bir de şarkının sonunda kafasına taktığı tüylü şef başlığı pek fiyakalıydı…

Grubun kurucusu ve o günden bu yana Anthrax’tan ayrılmayan yegane elemanı Scott Ian ki kendisini SOD projesinden de iyi biliriz, enerjik, aktif, dinamik, hoplamalı zıplamalı sitili ile coşturdu. Eee big four’un en gençlerinden, daha sadece 47 yaşında:) Seyirci ileşimleri harikaydı. Belladona sahnenin her karesine ayak bastı, atom karınca misali… Bu arada Türkiye’ye ilk gelişleri oldu, pek de güzel oldu…

Sonraki büyüğümüz Megadeth’di. İlk gün nasıl Udo’suz Accept’in Manowar’ın önünde headliner yapılmasına muhalefet ettiysem, son günki sıralamaya da şerh koyuyorum; Megadeth Slayer’dan sonra çıkmalıydı bence…

Megadeth’de de Hayko gibi ses çok kötüydü ilk şarkılarda. O derece ki şarkıları tanımakta güçlük çektik. Duyumlarım kulaklık sorunu yüzünden Mustaine’in acaip sinirle çaldığı ve konser sonrası röportaj dahi vermediği şeklinde. Zaten amfi bile tekmeledi ki bu işlerin adamı değildir.
Bu arada Emreb21’le arkamızdaki beyaz gömlekli, kız arkadaşlı iki elemana feci uyuz olmuştuk ki Mustaine sahneye beyaz gömlekle çıkmasın mı? Bu arada elemanlar harbici Megadeth’cilermiş, şarkıya eşlik, bol iltifatlar gırla…

Son gitaristleri Chris Broderick, Friedman’ın dehşet sololarını başarıyla attı, takdir ettim valla… Şarkılar son albumdeki Head crusher dışında genelde en başarılı 5 albumlerindendi. Benim taptığım Rust In Peace’in en iyi parçalarını çaldılar. Holy wars ses düzeninden yalan oldu ama Hangar 18 ve Tornado of souls çok iyiydi. En keyif aldığım parçaları ise aralardaki “megadeth, megadeth we love you megadeth” tezahuratlı remix hali ile muhteşem Symphony of Destruction’du, adeta stadyum için yaratılmıştı. Sweating Bullets’daki Mustaine yorumunu da çok beğendim. Sesini değiştire değiştire kullanmasına hastayım ve de o gulmelerine tabii ki… Ve muhteşem Peace Sells’le bitti konser.

Sonrasında Emre’nin arkadaşlarının olduğu kapalı tarafına geçtik. Burada içki almak daha kolaydı ve yerimiz de daha az sıkışıktı üstelik. Kapalı tribun uzun arayı eski günleri anımsatarak bol tezahurat, meksika dalgası ile şenlendirdi. Çarşıyı takdir ettik … Bir de saha içi olarak da meksika dalgası yapmayı başardık, sahne önünden arkaya doğru :))

3. büyük olarak Slayer sahne aldı. Ben Hell Awaits’le yıllar önce tanışmış olmama rağmen 25 yıldır grup hakkındaki fikrim değişmedi: “Hepiniz hala aynısınız gözümde!” Tamam çok iyi çaldınız, ses harika, her müzik aleti tek tek dinlenebiliyor, Lombardo bir TANRI, ama yaptığınız monoton punkvari müziğin benim gözümde fazla bir değeri yok. Bunun üzerine robot gibi seyirciyle hiç iletişim kurmadan çalmanız da eklenince tuvalet ve bira turları ile tamamladık Slayer konserini. Seyrettiğim sürece de hep Lombardo’ya odaklandım ama çoğunlukla aynı hızlı ritmde süregiden şarkılar seçtiklerinden nadir ataklarını ayıklamak dahi zor oluyordu… Bir bateri solosu ataydınız araya en pornografik olanından keşke…

Ve artık finale geliyoruz; 93’de ilk ve son kez aynı stadda, o zaman gencliğin verdiği gazla Hetfield’a 3 metre kala seyretmiştim babaları… O gün öyle bir keyif aldım ki beni 17 sene idare etti:) Ama anladım ki çok özlemişim onları, en çok da anıra anıra birlikte söylemeyi… Tabi Dead Magnetic turnesinin son konseri olduğunu, yani evlerine ailelerine döneceklerini, acaip yorgun olduklarını söyleyerek girmek lazım Metallica analizine… Özellikle Hetfield’ın sesi bitkindi ama 55 bin kişilik tüm zamanların en büyük korosu vardı Inönü’de. Sadece James’in sesine değil, James’le Kirk’ün gitarlarına da ooo şeklinde dehşet eşlik edildi. Brezilya seyircisini falan siktik attık dün biz bu hususta!!!

Evet açılışta sürpriz yok, Creeping Death’le başladı resital. İkinci parça for whom the bell tolls’u her duydugumda haliyle rahmetli Burton geliyor aklıma. Nefis bir el yapımı pankart vardı yan tarafımızda Cliff’in anısına ithaf edilmiş, yapana helal olsun. Bu ara mıydı emin değilim ama Kirk kısa bir Ufo’nun Rock Bottom rifini attı, Garage days 3 yolda mıdır Majesty, bilgilendir bizi:) İpucu mudur, nedir bilelim…

3 numara load döneminin en sevilen parçası Fuel’du. Fuel’la seyircinin desibeli de yükseldi sanki. İlk albumu temsilen 4 atlı le birlikte doludizgin koştuk, yani kafa salladık. Fade to black için bir şey söylenemez… Gene hatırlamadığım bir arada Kirk uçuk bir rif çaldı, ilerde caz projelerine yelken açacak gibi görünüyor…

Derken Hetfield mikrofonu her zamanki gibi ağzına yapıştırıp, “you are here to see the history!!” dedi. Kolay değil, 20 yıllık rüya gerçekleşmiş, big 4 ardarda çalmış!… Bu noktada Sad but true’yu çaldılar. Arkasından ilk kopuşum Sanitarium’da geldi. Sözleri ile bence olağanüstü bir şarkı, yıllar geçti ama unutmamışım! Hele hızlanma bölümünde hepten kendimi kaybetmişim, sırt çantam arkamdaki ufaklığa gelmesin diye arkadaşlarım tarafından olay mahallinden uzaklaştırılıp etkisiz hale getirildim:) Ama war dance’e de aynen devam… Ardından son albumden sevdiğim all nightmare long’u çaldılar. Ve one… İlk konserde ilk bis sonrası ya da ikinci bis sonrası çalmışlardı galiba. İkinci kopuşu burada yaşadım. Ve Master Of Puppets. Bu ikisi arka arkaya çalınır mı, buna yürek dayanır mı? Master’da Inönü tribunleri inledi ve BJK’nın desibel rekoru da tarih oldu. Blackened ve arkasından bir hepimize bir rahatlama, dinlenme şansı veren nothing else matters. Bu şarkıya staddaki herkes ve hatta belki de Doruk güvenlik elemanları, diğer görevliler ve hatta basın tribunune beleş duhul eden polisler dahi eşlik etti. Burada Metallica’nın kendi desibel rekoru daha da ileri gitmiş olabilir:) Enter Sandman’da anırmaya devam, kalan son brutal sesimizle… Derken gidiyoruz falan dedi James ama tabi geri geldiler.

James “metal dinlememize vesile olan bir gruptan çalacağız” diyince ben Am I Evil geliyor diye düşündüm. Basın trübününden bir arkadaşım final 24 kişi diye mesaj atmıştı bir saat önce üstelik. Ulan oturup hesaplıyorum 24 kişi altı gruba denk geliyor. Big 4’a Accept’le Manowar’ı ekliyorum, kafada bir dunya sonuçta ya. Ama Manowar ülkeyi terk etmiş diyor arkadan birisi, nasıl olacak bu işler? Neyse ibne basın değil mi, haber asparagasmış:))Bisle dönüş şarkısı protometal gruplarından Budgie’nin Breedfan’iymiş, sürpriz oldu. Benim de sevdiğim bir parçaydı.

Burada Metallica’yı Dio’yu anmamakla ilgili kınayanlara bir çift lafım var; Metallica metal hareketini ateşleyen NWOBHM’ı, yaptığı coverlarla, Lars’ın seçtiği şarkılardan oluşan duble toplama ile akıllara getiren, bir çok eski NWOBHM grubunu tekrar müziğe döndüren, vefaysa en kralını defalarca yapmış müstesna bir gruptur. Yorgunluğuna verelim Dio’dan bahsetmemesini… Ardından Trapped Under Ice ve kapanışta seek and destroyla sesimizin son kırıntılarını anırarak tukettik. Artık onlar da tükenmişti tabi. Bir ara Lars bir boğaz hareketi ile ben bittim mi yaptı, hatta bir de baget mi düşürdü ne ama başta yazdığım gibi turnenin son konseri için dehşet bir performans gösterdiler…

Bu arada anladık ki Am I evil’i film için yapmışlar, keşke film için Istanbul konserini seçselermiş… Aradan 17 saat geçti, hala çınlıyor kulaklarım. Sizi seviyorum. Heavy Metal’i sizden de çok seviyorum. Hangi müzikte böyle bir enerji var? Seyirciyi böyle galeyana getirme var? Karşılıklı iletişim var?

Sanırsam bir dahaki Metallica konserine gitmek için 17 sene beklemeyeceğim:) Ha bu arada bugün benim doğum günüm! Bir gün önce anıra anıra benimle kutlama yapan 55 bin kişiye çok teşekkür ederim:)

ooooo metallica oleyyyyy
metallica oley metallica oley
metallica oleyyyy oooo ...

Önemli Not: Blogdaki tüm Sonisphere fotoları, Festivalin Resmi Fotoğrafçılarına aittir!

Seni sevmeyen ölsün, bir kez daha RIP!

2010-06-28T08:32:00.000+03:00

Video www.metalfanzin.com dan alıntıdır...

İk-INCI gün: Geleneksel metale gel!

2010-06-27T01:04:00.006+03:00

Volbeat’le girdim içeri. Beklediğimiz gibi keyifliydi. Aradan sonra yerli malı Hayko Cepkin sahne aldı. Akabinde de aksiyon başladı. Manowar Türkiye tayfasından terbiyesiz it sürüsü, kombine saha içinin en ön tarafında Manowar kol hareketleri ve orta parmakla Hayko’ya siktir çektiler. Tabi içinde benim de olduğum kıçının kılları kadayıf olmuş güruh, Hayko’dan çok haz etmese de bu terbiyesizliğe tahammül edemedi. Bu itlere bir şeyler fırlatıldı. İtler cevaben uluyunca da müdahele edildi. Sonuçta birkaç it dışarı atıldı, geri kalanların elleri kolları da bir anda niyeyse münasip bir yerlerine kaçtı!!!

Şimdi bu arkadaşlar o kadar angut, o kadar geri zekalı ki, sanıyorlar Hayko’yu sahneden indirince hemen Manowar çıkıverecek. Konser saat gibi işlemiş, gruplar zamanında başlamış ve bitirmiş. Bu şartlarda böyle bir şeyin olacağını nasıl düşündünüz liseli ergenler? Ha tepkiniz orga ise Rammstein’da neredeydiniz? Tepkiniz brutal vokale ise death gruplarının konserlerinde de aynı şovlarınızı bekliyorum. Bu arada Dio tişörtü ile çıkan Hayko’yu da tebrik ediyorum…

Sonuçta şu oldu: Nasıl maçta tribunde kavga çıkınca tadın kaçar tezahurat yapamazsın burada da öyle oldu. Bu arada alabildiğine tutucu jenerasyonuma da bir kez daha helal diyorum. Sevmesekte siktir çek(tir)meyiz. Arkaya gidersin, dinlemezsin vs ama öne gelip de itlik yapamazsın, yaparsan INCInirsin!!!

Hayko’da ses düzeni kötüydü. Metacileri tatmin edelim diye distorsiyonu açınca, ya da brutal vokali abartınca olmuyor. Albumundeki gibi söyleseydin keşke…

Sırada Manowar var! Niyeyse bana göre Manowar’da da ses düzeni kötü geldi: Joey De Maio’nun basını duymadım lannn!!! Bassız Manowar olur mu? Süre kısa olunca bir sürü iyi parçayı da çalamadılar. Genelde sert ve hızlı parçaları çaldılar. Mountains ya da Guyana da kafadan yalan oldu tabii…

Açılışta Manowar’ı çaldılar, bence süperdi. Shell shock da olurdu ilk albumden ama bu set liste layt kalırdı sanki:) hail and kill, kings of metal, house of death, warriors of the world diğer aklımda kalanlar. Bu arada Joey de maio bas gitarını konuşturmak dışında, yabancı birinin konserde en uzun Türkçe mulakatı verme onuruna da nail oldu. Sen harbiden insan değilsin! Bir türk dört Avrupalıya bedeldir falan dedi. Biz onu biliyoruz tarihten. Kuranı da hatmedersin sen, yürü be:)))Bu arada big 4’a da takmış kafayı ama sikletler farklı, sen thrash’i siktir et, metal kralı olarak devam et…

Bu arada gene De Maio, “Dio arkadaşımdı dedi, babayı andı” ve harika bir heaven and hell cover’ı ile Dio’nun ruhuna fatiha okudular, biz de eşlik ettik. Hail and kill’de de stad yıkıldı, pogolar falan da gırla…

Kapanışı Accept yaptı. İlk göz ağrılarımızdan. Ama maalesef yurdumun yeni nesil metalcileri Manowar, Dream Theater ve Metallica’ya verdikleri önemi Accept’den esirgemişler. Metal tarihinin en iyi parçalarından Loosers and winners ve Princess of the dawn’daki eşlikten hareketle yapıyorum bu yorumu. Yeni vokalist, sesinin gürlüğü dışında Udo’yu iyi taklit etti! Tabi günün kahramanları harika solo performansları ile gitarist Hoffman ile Bascı Baltes idi. Klasik müzik kolajı bence harikaydı: Bolero, hall of the mountain king, bumble bee’ye benzettiğim bölüm falan bence yardı, geçti…Baltes da bas gitarist adayı bendenizi mest etti…

Metal Heart’da coştuk, taptığım Balls to the wall’dan en zayıf halka London leather boys geldi ama bis sonrası finalde balls to the wall’la ödeştik. Ooooo kısmında sesimiz kısıldı… I’m a rebel, orjinalinden hızlı breaker ve fast as a shark falan tabi süre de olunca abiler baya uzun bir setlist yapmış. Ama ben daha önce yazdığımın arkasındayım: Headliner Manowar olmalıydı Udo’suz Accept’in önünde. Tabi Manowar’ın ses düzeni de adam gibi olmalıydı! Ama anladığım ikinci güne baba bir grup bulamayınca Accept’e vurmuş piyango! Accept de ise ses düzeni Manowar’dan ve Hayko’dan daha iyiydi…

Sonuçta ben 80’lerin iki devi Accept ve Manowar’da acaip eğlendim. Hatta Accept’de kendimi de kaybetmişim, yanımdaki Iranlıyla neredeyse kardeş oluyorduk:))) Yarına ezik bir bel, kısık bir ses, vahim bir boyunla geliyorum; gazam mubarek olsunnn, gerisi tıraş hatta thrash olsunnn…

Mezbahadan Kokorecciye:-)

2010-06-26T08:59:00.001+03:00

Till denen azman konserin ilk gunu mezbahada önlükle şovunu sergiledikten sonra soluğu rehberi Şeyda Babaoğlu ile kokoreccide aldı:-) Yani Rammstein kokorec yasağına karşı!!! Bu arada Şeyda Hn. Rock fm'in baba dj'i Metehan Çakır'la evlidirler, ona göre...

bir - INCI gun: Lan bu aktivite konser falan değilmiş!

2010-06-26T00:09:00.009+03:00

İşten geç çıkınca Alice In Chains'in sonuna anca yetişebildim. Gerçi Taksimden salına salına inerken 3-4 şarkılarını duydum ama içeri girdiğimde son parça çalıyordu. Grundge'ın ruhsuzluğu, en iyi grundge grubu da olsa ayırdediliyor kolayca. Bir yapaylık var bu müzikte. Gram üzülmedim kaçırdığıma... Sonra bir saat gezindim içerde... Endüstriyel futboldan sonra endüstriyel konser:( Tişörtlerde sponsor olur mu lan!!! Bu arada amatör Metallica'cı bir grup Fuel parçalıyordu. Solist sarı saçları ve sesiyle Hetfield'ı andırıyordu emme biraz daha çalışmalı. Diğer amatör grubun doğaçlama soloları ise feciydi, kaçıverdim ordan...

Derken portatif tuvaleti de ziyaret edip BJK Tribununden arkadaşım Emreb21'in yanında konuşlandım. Ve başladı; nasıl izah edilebilir Rammstein'ın yaptıkları bilmem. Her şarkıda ayrı bir görsellik, arada tiyatrallık, basit ama harika fikirler ve çoğunun baş rolünde Emre'nin Iskeletor lakabını uygun gördüğü Orgcu vardı...

Açılışı solist mezbaha önlüğü ile yaptı. Sonra klasik kıyafetine döndü. Patlayan alevler, yanan meşaleler, havai fişekler, solistin lav silahı, konfetiler: Yer Inönü Stadı ama olay maçta intikal etmiyor:)

İskeletorun şovu ise şarkıları ritimlerine uygun biçimde yürüyüş/koşu bandında çalması oldu. En uç nokta ayı vokalistin küvete attığı orgcunun üzerine, yerden epey yükseldiği platformdan alev fırlattığı andı. Sonrasında küvetin içinde patlamalar oldu. Sonra Iskeletor üstü çıplak, altı pasparlak küvetten çıkıp bir şey olmamış gibi orgunu çalmaya devam etti. Komik an da orgcunun zodyak botla seyircilerin elleri üzerinde sörf yapmasıydı:) Bir de sahnede bir adam yandı!! Çüş ulan çüşşş!!

Belki bir solo performansları yoktu ama orada grubu bilsin bilmesin herkes inanılmaz eğlendi! Du Hast da eşlik süperdi (başka bildiğim şarkıları yok ne yapayım, aslında Almanca* da olsa epey seveni, izleyeni varmış Türkiye'de.)

Bu arada sahne açılırkenki dev Alman bayrağını görünce England çekmeden edemedik Emre'yle.

* Almanca metal müzik için yaratılmış aslında ama Alman gruplarının hemen hepsi Ingilizce söylüyor:(

Geliyor geliyor sonisıfeyr geliyor:)

2010-06-23T09:56:00.002+03:00

Konsere kadar ezberlenecek, o kadar!

AM I EVIL?

(Originally recorded by Diamond Head)

My mother was a witch, she was burned alive
Thankless little bitch, for tears I cried
Take her down now, don't wanna see her face
All blistered and burnt, can't hide my disgrace

Twenty-seven, everyone was nice
Gotta see 'em make 'em pay the price
See their bodies out on the ice
Take my time

Am I evil? Yes, I am
Am I evil? I am man, yes, I am

As I watched my mother die, I lost my head
Revenge now I sought, to break with my bread
Taking no chances, you come with me
I'll split you to the bone, help set you free

Twenty-seven, everyone was nice
Gotta see 'em, make 'em pay the price
See their bodies out on the ice
Take my time

Am I evil? Yes, I am
Am I evil? I am man, yes, I am, ooh

and with the action now, I'll strip your pride
I'll spread your blood around, I'll see you writhe
Your face is scarred with steel, wounds deep and neat
Like a devil dancin before ya, smells so sweet

Am I evil? Yes, I am
Am I evil? I am man

I'll make my residence, I'll watch your fire
You can come with me, sweet desire
My face is long forgot, my face not my own
Sweet and timely whore, take me home

Am I evil? Yes, I am
Am I evil? I am man
Go!

Solo!

My soul is longing for, await my heir
Sent to avenge my mother, sweeten myself
My face is long forgot, my face not my own
Sweet and timely whore, take me home

Am I evil? Yes, I am
Am I evil? I am man

Am I evil? Yes, I fucking am
Am I evil? I am man, yeah

Oynatmaya az kaldı BIG 4'um nerde...

2010-06-17T10:23:00.001+03:00

Sonisphere Son Durum, mu acaba?

2010-06-10T17:29:00.004+03:00

Açıklanan son program budur, artık son hali midir bilmem;

Cuma, Haziran 25
Rammstein 21:00 – 23:00
Alice in Chains 19:00 – 20:00
Pentagram 17:30 – 18:30
Stone Sour 16:15 – 17:00
Blacktooth 15:00 – 15:45
Ete Kurttekin * 14:00 – 14:30
Kapı Açılış 13:00

Cumartesi, Haziran 26
Accept 21:00 – 23:00
Manowar 19:15 – 20:15
Hayko Cepkin 17:45 – 18:45
Volbeat 16:30 – 17:15
Murder King 15:30 – 16:00
Kapı Açılış 14:00

Pazar, Haziran 27
Metallica 21:00 – 23:00
Slayer 19:00 – 20:00
Megadeth 17:30 – 18:30
Anthrax 16:15 – 17:00
Foma 15:15 – 15:45
Gren 14:15 – 14:45
Kapı Açılış 13:00

Bir önceki versiyonda son dönemde iyice bayık saykodelik şarkılar yapan Anathema’yı Manowar’ın önünde headliner yapma yavşaklığını gösterenler bir nebze akıllanmış, Anathema’yı şutlayıp Mayıs 2009’da tekrar bir araya gelen Alman Accept’i ikame etmişler yerine. Ama hala Udo’suz Accept’in kalibre olarak Manowar’a hafif kaldığını düşünüyorum. Accept Amerikanya’dan TT Quick diye bir bar grubunun Brian Johnson klonu solisti Mark Tornillo ile takviye edilmiş. Kardeşim Manowar’ı alsanıza kafaya:((((

Cuma Orphaned Land görünüyordu bir önceki programda, o yok olmuş. İsrail’le bozulan ilişkiler falan filansa çok üzülürüm. Bir Esterabim söyletmediler ağız tadıyla…

Pentagramdan Murat İlkan’ın veda konseri olacağından orada olacağım. AIC ve Rammstein’ın sevdiğim şarkıları var, arkada usulcacık takılırım. Enerjimin birazını 80’lere yani Manowar ve Neo Accept’e, çoğunu da Thrash’e bırakırım.

See You In Hell my friends, cehennemde görüşmek üzere.

Not: Bir de ASY’de olaydı bu aktivite, Hell de tam olurdu ama buna da şükür; Hakan Şükür bööööö….

* Yok ismi Efe değil harbiden Ete’ymiş. Bıraksalar bütün interneti editlerim şerrefsizim!

İthal Anguslar Geldi:)

2010-06-08T20:38:00.004+03:00

Evet bol bol Angus haberi var gazetelerde. Avusturalya’dan uçakla gelmişler üstelik:) Ama biz Angus’ların Young olanı ile ilgileniyoruz ve dört gözle bekliyoruz gelmelerini…

Big 4 Sinemalarda

2010-05-21T10:47:00.000+03:00

Big 4 gibi efsane bir kadro sınırlı sayıda konsere çıkınca, ve bu konserler de pek "gelişmiş ülkeler" diyebileceğimiz yerlere uğramayınca, organizatörler düşünmüş ve kulakları birazcık daha az çınlasın diye böyle bir şey düşünmüş. 22 Haziran 2010 Sofya Big 4 konserleri, dünyanın dört bir yanında sinemalarda HD olarak gösterilecek. ABD biletleri satışta, diğer ülkeler de 28 mayısta satışa çıkıyor. Sadece tek bir gün için gerçekleşecek bu. Gönül isterdi ki bizim konseri canlı yayınlasınlar dünyaya, fakat bu kadroyu göremeyen o kadar çok insanı düşününce, Yeni Melek'te bile olsa konser kendimizi şanslı hissetmeliyiz. Aslında Yeni Melek'te olsa daha bile iyi olurdu, dip dibe falan. Neyse, daha fazla detay için link;

Long Live Rock'n Roll: Seni ölümsüz kılanlar birbir gidiyor:(

2010-05-19T00:02:00.005+03:00

Evet heavy metal'in alameti farika'larından olan metalci işaretinin muciti ve heavy metal'in muciti Black Sabbath'ın ikinci vokalisti Ronnie James Dio kansere yenik düştü:( Forumlarda geyiği dönüyordu: sırf onun için Sonisphere'e bilet aldık, Heaven & Hell iptal oldu falan diye. Al işte daha kötüsü oldu! Gümüş dağındaki adam gitti; o artık karanlıkta bir gökkuşağı gibi parıldamaya devam edecek, sonsuza dek!

Heaven & Hell İptal

2010-05-04T20:26:00.001+03:00

Haber çok yeni, Sonisphere Twitter hesabından söylenene göre Dio'nun rahatsızlığı nedeniyle bu yazki konserlerini iptal etmiş grup. Dio mide kanseriydi, durumu tam olarak nedir şu anda bilemiyorum fakat belli ki konser temposunu kaldıracak kadar değil.

Sonisphere 2010'a Son Biletler

2010-04-26T08:46:00.000+03:00

Sahneye en uzak tribün hariç bütün kombine biletler bitmişti. Resmi Facebook sayfaları dahil etrafta çatır çutur karaborsa dönüyor şu aralar. Tek günlük biletler 28 Nisan Çarşamba günü satışa çıkacakmış. Program da haliyle belli oluyor, bir gün önce, salı günü, 1-2 tane yeni grupla birlikte. Slash ve Deftones dedikodu olarak dönüyor, zaten bir gün kaldı, dedikodulara da gerek yok aslında öğreneceğiz fakat paylaşmak istedim.

Bir de sınırlı sayıda kombine tekrardan çıkacakmış. Sponsor bir bankanın kredi kartıyla alınabilecek sadece ama hangi banka bilmiyorum. Metallica da resmi sitesinde tek günlük biletlerin çıkacağı zamanı duyurmuş bu arada.

Tek günlük satışının gecikmesini anlarım program belli olmamıştı ama şu kombinelerin tekrar çıkma olayı rahatsız edici. Geçen sefer(2008 Metallica) de aynı şekilde bir banka kartından %20 indirim ile satılmıştı biletler. Biz önceden aldık tabi gacırt diye girmişti. 350 lira bilette %20 çok büyük bir rakam oluyor. Bir de yine geçen sefer, biten kombineler nasıl olduysa yeniden satışa çıkmıştı, bu sefer yine nispeten daha iyi aslında, belli bir kart ile alınacak.

Mutlu Mogol yok artık!

2010-04-25T13:14:00.003+03:00

Cuma sabah mogolların 94 albumunu dinlemiştik eşimle. Eski grupların uzun aralardan sonra bir araya gelip yaptıkları albumler genelde güzeldir, 94 de öyle. Cumartesi akşam haberlerinde ise Mogolların bateristi Engin Yörükoğlu'nun öldüğünü duydum:( Canlı yayına bağlanan basçı Taner Öngür de, "Engin'in, ölüm haberi sonrasında dahi sağken yaptığı esprilerden dolayı kendilerini güldürdüğünden bahsetti." Yani mutlu Mogolu kaybettik, kendi kulübü Jazzstop'ta nice gence müzik ve hayat dersi veren Yörükoğlu'nu:( Mekanı cennet olsun. Uğurlar olsun...

Bajen Death Cult!

2010-04-20T08:25:00.003+03:00

Ortak noktaları İsveç’in Hammarby takımının taraftar grubu olan Bajen Death Cult’ın destekçileri olmak olan ve Grave, Grand Magus*, Necrophobic ve Blackshine gibi farklı Isveçli metal gruplarında müzik yapan

Tobias Sidegård - Lead Vocals, Guitar)
Nidhögg - Guitar, Backing Vocals
Lodbror - Bass, backing vocals
Mjölner - Drums
Gymer Sudre - Keyboards, Acoustic Guitar, Backing Vocals
Muspell - Guitar, Backing Vocals

bir araya gelip oluşturuyor grubu ve adları da taraftar grubuyla aynı zaten: Bajen Death Cult …

Bir EP, bir de uzun album yapmışlar. Isvecce soyluyorlar. Sözler Hammarby ve holiganizm temalı. Konserlerde de bol bol Hammarby diye böğürüyorlar. Düşünün işte tribününüzdeki hakim taraftar grubunun elemanları bir araya gelip bu grup adı altında metal yapıyorlar. Güzel proje degil mi?

*Daha önce az biraz deginmistim, deli bir grup. İlerde yer vermek niyetindeyim…

Bateri Emekçisi Cozy Powell, REGD*!

2010-04-05T10:06:00.003+03:00

Black Sabbath dahil bir çok baba grupta çalmış, solo albumleri de olan ahtapot lakaplı efsane bateristtir. Sıralıyım çalıştığı grupları, Rainbow, MSG, Whitesnake, Elf, Warlock, Cinderella, Jeff Beck, Dio, Brian May, Emerson Lake & Powell, John Lord, Robert Plant, Gary Moore, Glenn Tipton, Warlock, Phenomena ve daha bir sürüsü… Çift cross hastasıdır Powell, sadece davulu hızlı çalmakla kalmaz, motor ve arabaları da hızlı sürerdi. Çok şaşırtıcı değil ki kendisini 12 yıl önce trafik kazasında yitirdik…

* Rahat edesin gittiğin diyarlarda

Özlü Sözler X: Hetfield (Metallica) 17.08.85 Donnington Kalesi

2010-04-01T17:37:00.004+03:00

“Eğer buraya spandeks, kahrolası göz makyajı ve hemen her şarkıda geçen “Rock’n roll bebeğim” sözleri için geldiyseniz, aradığınız grup biz değiliz. 50 dakika kafanızı sikmek için buradayız, bizimle misiniz?“

Blog Notu: Vur de vuralım, öl de ölelim:)

Metal Art VIII: Metalci Dövmeleri

2010-03-30T16:37:00.005+03:00

Sonisphere Festival 2010 Uzun Yazı!

2010-03-25T10:29:00.009+02:00

Daha önce epey haber verdik Sonisphere’in Istanbul etabı hakkında, biraz da detay bilgi verelim;

25, 26, 27 Haziran’da İnönü Stadı’nda;

Heavy Thrash Metal tarihinde “big four” diye anılan, Türkçe Dört Büyükler diyebileceğimiz, thrash metal devleri Metallica, Megadeth, Slayer ve Anthrax aynı anda sahneye çıkacaklar ki bu 4 grup, thrash, speed ve hardcore gibi dönemin türev akımlarının en iyi temsilcileri olarak “Big four” yani dört büyükler olarak bilinirler. Thrash’in zirve yaptığı 1991’de, Metallica dışındaki üçü Amerika’da biraraya gelip konser verebilmişlerdi, ama 4’ü aynı konserde sahne alamamıştı. İşte bu yüzden bu yılki Sonisphere etaplarında bol bol “ilk kez 4’ü bir arada!” konsepti işleniyor. İstanbul’dan önce bu dört grup dört ülkede daha birlikte sahne alacaklar. Belki arada sahneye birlikte çıkıp sürprizler, doğaçlamalar yapacaklar? Hep birlikte göreceğiz…

Dört büyüklerden Metallica dördüncü kez geliyor İstanbul’a, eski konserlere yer vermiştik blogda. Megadeth ve Slayer da birer kez geldi diye hatırlıyorum, demek ki Anthrax siftah yapacak; Onları en çok yok edilen Amerika yerlilerini savundukları Indians’la hatırlıyoruz. Rap Metal konusunda da başarılı çalışmaları var, bu türe ilgi duyanlar kaçırmasın! Tabi gece thrash gecesi olacak diye I’m the man, Bring the noise, Starting Up A Posse gibi rap parçalarına yer vermeyebilirler…

Heaven & Hell’i bilmeyen kalmadı ama gene de yazalım; Black Sabbath’ın telif hakları grubun solisti Ozzy Osbourne ve biricik (!) karısı ve de menajeri Sharon’un elinde, bir kaç yıl önce Black Sabbath markasının iyi yönetilmediği gerekçesiyle diğer hakim ortak Sabbath’ın gitaristi Tonni Iommi’ye dava açmıştı bu ikili. Bunun üzerine grup diğer baba solist Dio ile modifiye edildi ve telif sorunlarını delmek için Heaven & Hell diye yeni bir oluşuma gidildi. Aslında kadro Dio’lu Black Sabbath’dır, üstelik Heaven & Hell adıyla geçtiğimiz yıl The Devil You Know adında çok baba bir album de yayınladılar. Yani karşınızda kanlı ve canlı olaraktan Heavy Metal’in mucitleri sahne alacak!

Ayrıca Dio’lu ilk Sabbath albumunun adıdır da Heaven and Hell. Kutsal yıl 1980’de rock müziği punk’ın işgalinden kurtaran albumlerden de biridir. Mob Rules, Born Again, Dehumanizer albumlerinde de solist Dio’ydu… Maalesef Dio şu an kanser tedavisi görüyor, umarım Sonisphere etaplarında herhangi bir sağlık sorunu yaşamaz…

Manowar daha önce Yedikule Zindanlarını fethetmişti, şimdi İstanbul’u fethedecekler kılıçları, pardon gitarlarıyla:) Epik power metalin en iyilerinden Manowar ve gaz bir grup oldugundan seyirciyi inanılmaz galeyana getirebiliyor, “Haydi Viyana’ya yürüyoruz!” deseler, gider alır geliriz bu kez:) Bir de babayı Turkce soyleme ihtimali varki seyirciyi düşünemiyorum o vakit…

Yeni nesil metalcilerin sevgilisi, Almanya’nın medarı iftiharı Rammstein ülkemize ilk kez gelecek; Grunge’ın iyi örneklerinden Alice In Chains, yerli gruplar Manga ve Hayko Cepkin’le birlikte alternatif tarzlardan hoşlananlar için iyi seçimler bence. İngiltere ayağında Placebo, Finlandiya etabında da HIM var Sonisphere’in aynı kontenjandan. Tabi bu kadar büyük bir konserde, organizatörlerin haklı olarak farklı dinleyici kesimlerine bilet satmak istemelerini mazur görmek lazım…

Sonisphere acaip bir oluşum; Şu ana kadar 11 ayrı ülkedeki konserlerini açıkladı ama tartışmasız en iyi kadro, en iyi etap İstanbul’daki!

Diğer konserlerden Knebworth İngiltere’de headliner Iron Maiden, Varşova’da ve Prag’da Dört Büyükler var, gerisi fos. Bizdekine en yakın kadro İsviçre’de: Orada bizden farklı olarak Motörhead var, ama bizde de Rammstein ve Manowar var! Ama şu da var, konserin üç gün sürdüğü tek şehir İstanbul! Ha bir de Bükreş…

Bükreş’te çalan gruplar İstanbul’la aynı. O vakit problem şu; gruplar tahminen dönüşümlü olarak Bükreş İstanbul arasında mekik dokuyacak ki akla geçen yıl Dream Theater’ın Bulgaristan’dan gelirken yaşadığı sorunlar ve neredeyse iptal edilecek olan konserleri geliyor. Kaldı ki Romanya Bulgaristan’dan da uzak. Umarım organizasyon aksamaz.

Neyse bu kadar önemli uluslararası bir organizasyonun en değerli ve geniş katılımlı etabını İstanbul’da yapan organizatörler Sonisphere Purple Concerts ve Kilimanjaro Live’ı tebrik ediyoruz. Bu arada hayatımın en iyi doğum gunu partisini ve hediyesini de alacağım için ayrıca mutlu ve gururluyum…

Gel vatandaş gel; İster laik ol, ister ateist, hatta agnostik ve hatta aczmendi ol, gene gel; İnönü’ye gel, tarihe tanıklık et! Biletler 5 Mart’tan beri Biletix’te satışta, iyi de satıyor ona göre!

Çok Önemli Not: Çok değerli Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın 25, 26, 27 Haziran tarihlerindeki program ve yol güzergahı belirlenirken konser bölgesinden uzak bir rota çizilmesini umut ediyor ve ülke metalcileri olaraktan kendisine saygılarımızı bir kez daha sunuyoruz…

Yandaki işaretin herhangi bir siyasi partiyle alakası yoktur! Açıklaması burada … Bilmemek ayıp değil ama öğrenin gari!

Klibal Enfessiyon I

2010-03-12T12:52:00.001+02:00

Kafamda yer eden eski video klipleri koyacagim bloga arada bir... Gitarla banka soygunu nasıl yapılır, uygulamalı olarak bu kılipte:)

Havaya havaya bütün eller havaya!

2010-03-12T12:31:00.009+02:00

AçılışI metal tanrısı Judas'ın komşu Yunanistan konserinden yaptıktan sonra ülkenin medarı iftarı Pentagram konserinden bol devil's horn depoluyor, son olarak da Megadeth'den Mega bir showla bitiriyoruz illaki...

Üç kişilik Dev Orkestra: RUSH

2010-03-09T09:29:00.010+02:00

Bu grup ne biçim müzik yapıyor ya, bu akorlar sinth’ler bir şeye benzemiyor. İyidir oğlum bu grup, bateristleri de dünyanın en iyisiymiş. 80’lerde bu muhabbetler dönmüşse muhakkak konu Rush’dır. Yaptıklarının anlaşılmamasının nedeni de 70 ve 80’lerde henüz progresif metalin icat olunmamasıdır. Yani bu dönemde prog rock grubu yığınlaydı ama Rush kadar serti yoktu. Bügün Dream Theater, Spock’s Beard, Porcupine Tree gibi önemli gruplar var piyasada ki bu türün yolunu açan Rush’dır…

İlk Rush’ı bir toplama rock/metal albümünde dinlemiştim. O zamanki müzikal birikimimle ne yaptıklarını çok anlayamadım ama kaliteli ve özgün olduğunu elemanların virtüözite sınırlarında olduğunu da idrak etmiştim. 90’larda progresif’e kaydığımda da tüm albumlerini toparladım.

Çok acaip kuralları olan istikrarlı bir Kanada grubu Rush. Bu haliyle Anvil’ı anımsatıyorlar. Düzenli albumler, her 4 albumde bir konser albumu. Bunlar herkezin bildikleri kurallar… Onları diğer gruplardan ayıran en önemli özellik albumdeki tüm seslerin aynı anda grup elemanlarınca yapılabilmesi ve bundan ötürü konserde şarkıları aynen icra edebilmeleri. Çok anlaşılır bir şey yazmadığımı farkettiğimden biraz açayım. 78 Hemispheres albumuyle grubun beyni, solist ve basçısı Geddy Lee, synth de çalmaya başladı. Ancak bas, synth partisyonları o kadar ustaca düzenlenmişti ki birbirleriyle hiç kesişmiyordu. Bir de bu ikisini yaparken vokali de aksatmıyordu! Beyninde ekstra bir lop olabilir:) Yani teknoloji, üste kayıt gibi katakulliler yapmadan studyoda nasıl çalıyorlarsa konserde de aynen çalar Geddy Abi ve diğerleri. O yüzden Rush’ın her studyo albumu çok değerlidir, ama konser albumleri bulunmaz nimettir.

İkinci acaip fark baterist Neil Peart’dır. Baterist demek hakaretamiz olabilir zira o dünyanın en iyi perkusyoncusudur tartışmasız. Vurmalılarla tek başına olağanüstü müzikler yapabilir. Geldiği son nokta Rush In Rio’daki O Baterista’ydı. (Daha iyisini yapana kadar en iyisi bu:)) En iyi enstrumental Grammy adaylığını kılpayı kaçırmıştır bu dehşet performans. Üçüncü acaip fark da bir rock / metal grubunda gitaristin bu kadar arka planda kalmasıdır. Lifeson’la alakalı değil durum ki canavar gibi çalar her tür gitarı, sorun Geddy ve Peart’ın aynı anda bir kaç kişilik performans göstermeleriyle alakalı…Dördüncü ve sonuncu: Kötü Rush albumu ya da şarkısı yoktur, hatta rivayet edilir ki dünyanın en dandik şarkısını verin ellerine adam etsinler, tabi bu olamaz Rush sadece kendi şarkılarını çalar. Gerçekten şarkı standartları ortalamanın çok üzeridir. Tabii ki daha iyi ve çok iyi şarkıları vardır, ama kötü Rush parçası yoktur, olamaz. En azından elemanların performansı için dinlersiniz…

Albumlere zıplarsak, ilk album Led Zeppelin esintileri taşır. Bu albumun en beğenilen şarkısı grup tarafından konserlerde de çalınan Working Man’dir. Bu albumden hemen sonra bateriye Peart geçer ve grup o günden bugüne aynı kadroyla gelir! Aradan yıllar geçtikten sonra Dream Theater ilk albumunde feci bir Rush esinlenmesi ile girmişti piyasaya. Yani ilk albumler genelde grubun tarzını arama albumleridir, mazur görmek lazım bunları. Ama sonrasında Zeppelin’i Rush öyle bir uçurdu ki sanırsınız Apollo…

İkinci albumle progresif öğeler girer müziklerine. 12 dakikalık Necromancer ve 20 dakikalık The Fountain Of Lamneth’la 70’lerin prog gruplarına benzer Rush. Uzun prog parçaları birbiriyle melodik olarak bağlı da olabilir, irili ufaklı farklı melodiler birbirine ustalıkla bağlanadabilir. Necromancer ağırdan hızlıya ritmlerle gider, pat diye durur, tekrar başa döner. Lamneth ise akustik başlar, sonra coşar. Lamneth daha epik, melodiktir Necromancer’a göre ve ilk baba Rush parçasıdır bence… Bu album az satan albumlerinden olur Rush’ın. Kritikler uzun parçalara bağlar az satışı, ama Rush müziğinden ödün vermez!

Fly by night albumunde aynı adlı parça, Anthem, uzun parça By Tor And The Snow Dog diğerlerinin önüne çıkar. 74’de çıkan 2112 albumunun ilk yüzü baştan sona konsept bir şarkıdır, mükemmeldir. B’nin açılış parçası A Passage To Bangkok da iyidir, bu şarkının konser versiyonlarında Lee’nin girişte yaptığı uzakdoğu efektini Peart cowbell’le yapar. Nadir farklı konser yorumlarından olur Peart da bateristten öte nasıl bir adam olduğunu, kısaca farkını ortaya koyar. 2112 o döneme kadar en çok satış yapan albumu olur, Rush böylece o güne kadar hakkındaki kritikleri, söyleyenlerin münasip bir yerine koyduktan sonra kendi yolunda devam eder. A Farrewell to kings ve Hemispheres albumleri çok iyidir. Hemispheres’le birlikte Geddy Lee Synth de çalmaya başlamış sanki gruba bir eleman daha dahil olmuştur. Şarkı ayırdetmek mümkün değil, farklı konserlerde bu iki albumun hemen her parçasına yer verirler.

80’lerle birlikte Rush’ın artık popülerleştiğini, ciddi bir hayran kitlesi oluşturduğunu görüyoruz. Permanent Waves’de Free Will ve bir çoğunun en favori Rush albumu Power Windows’da Tom Sawyer! Tom Sawyer, konserlerin en arananı, en katılımı yüksek olanı, Rush’ın en iyi parçalarından biri haliyle. Signals da önceki iki albumun biraz gerisinde kalsa da açılış parçası Subdivisions harikadır. Bu albumle çevre, yeni dünya düzeni, teknoloji gibi daha reel ve guncel sosyal konulara yönelir Rush’ın şarkı sözleri. Synth de pek uyar bu anlatıma. 84 Grace Under Pressure gene muhteşem, plak koleksiyonumun önemli bir parçasıdır. Rush’ın zirve dönemi devam ediyor. 85 Power Windows’da sinth’ler yoğun, bu dönemki sound’u daha az seviyorum. 87 Hold Your Fire ve 89 Presto ile zirveden biraz aşağı iniyor Rush, yani zirvenin eteklerindeler, ama hala özgün ve iyiler, orası muhakkak… Sound gene daha synth ağırlıklı, 80’lerin synth popunu anımsatıyor, o yüzden biraz uzağım bu döneme. 89 Show Don’t Tell ve 92 Roll The Bones da aynı sound ve çizgide hemen hemen. 93 Counter Partsla birlikte tekrar sertleşiyor soundları, Counterparts’ın kelime anlamı birbirini tamamlayan dişliler ki Rush’a cuk oturuyor.. Bu arada adı gibi harika da bir album! 96 Test For Echoes’dan favorim Driven! 2000’lerden favori albumum ise tabii ki Vapor Trails. One Little Victory’deki bateri ritmi inanılmaz, konserde Peart’ın bu ritmi döndüre döndüre çalışını görmek daha da inanılmazdı… 2004 Feedback EP’sinde kuruluşlarının 30. yılı şerefine sevdikleri, müziklerine yön veren eski grupların şarkılarını yorumluyorlar. 2007’de son studyo albumleri Snakes And Arrows çıktı.

Kısaca en beğendiğim dönemleri 76-85 arası. Progresif, sinth ne ararsanız var bu dönemde, tabi uzun parçalar… Ama dediğim gibi Vapor Trails da çok güzel, konserlerinin hepsi birbirinden güzel… Dört gözle bekliyoruz Türkiye’ye gelmelerini…

Son olarak bu ayın albumune koyduğum Rock In Rio’dan bahsedeyim: Bu konser tüm zamanlarda en çok izlediğim DVD’dir. Her yönüyle, ses, görüntü, kurgu ve tabii ki Maracana Stadı’ndaki 40 bin futbol holiganıyla… Bu ülkeye ilk kez gelmelerinin de etkisiyle seyirci enstrumental şarkılarda dahi inanılmaz etkin ve kayıtta seyirci sesine hiç müdahele edilmemiş, hatta belki de edilememiş:) Rush’a başlamak isteyenler için de her dönemlerinden ve tarzlarından en iyi örneklerin yer aldığını söyleyelim… Her şarkı olağanüstü ama, adrenalinin had safhada olduğu Tom Sawyer, O Baterista, YYZ daha bir adım öne çıkıyor ki son iki parça enstrumental.

Seyirci katılımı konusunda YYZ’in ötesinde bir performans yapılabileceğinden de emin değilim, yani Maiden’ın Fear Of The Dark’ını ikinci sıraya attım. Belki Maiden sonradan geçer bu performansı ama Britanya’da değil ancak gene Latin Amerika’da yapabilir bunu!

Sonisphere Türkiye!

2010-03-04T11:56:00.004+02:00

Hangisiyle etiketleyeceğimi şaşırdım. Afişten de görüldüğü üzere Türkiye'de şimdiye kadar görülmemiş bir festival olacak. Manowar da ismi sızmayıp süpriz olanlardan. Buradaki resmi sitede bütün detaylar mevcut, bilet fiyatları da şöyle. Grup listesinde Volbeat da var haberler kısmında, fakat son onay gelmediği için afişe konmamış henüz. Biletler 5 Mart cuma Biletix'te satışa çıkıyor. Festival 25-27 Haziran'da İnönü stadyumunda. Metallica ve Heaven & Hell süpriz yapabilirmiş. 2011 Sonisphere festivalinin de iki headliner'ı konserlerden önce açıklanacak diye bir dedikodu duydum ki aklıma tek bir isim geliyor "Iron Maiden". Neyse, sakinleştirici bir şeyler arayayım ben...

edit, ekleme: Afişte görülen şeyleri de tekrar yazmışım, heyecanımı mazur görün :)

Volbeat

2010-02-20T21:32:00.001+02:00

Volbeat hakkında daha haber, video koyacak gibi durum. Heavy Metal'den dışarı sapmadan güzel ve sıradan olmayan işler yapan bir grup, elvis metal de deniyor bazı şarkıları ve vokal tarzı sebebiyle, ki doğrudur. Danimarkalı grubun linkteki şarkısı sanırım ilk defa duyanlar için verilebilecek ve onları tanıtacak en iyi tercih olur. Üç tane albümleri var şimdiye kadar;

The Strength / The Sound / The Songs (2005)
Rock the Rebel / Metal the Devil (2007)
Guitar Gangsters & Cadillac Blood (2008)

Danimarkalı grup 2009 yılında bir dönem Metallica'nın World Magnetic turnesine de katıldı Kuzey Amerika'da. Fakat buradaki habere göre, herkesin hemen bu satırları okurken tahmin ettiği gibi, öneriyi yapan kişi vatandaşları Ulrich değil, Danimarka'daki bir konserlerinden önce onları dinleyen ve hayran kalan Hetfield.

Tam 30 sene oldu!

2010-02-19T14:42:00.002+02:00

Evet AC/DC’nin solisti Bon Scott’ı kaybedeli 30 sene oldu. Çok içerdi, uyuşturucu kullanırdı, ölümü de Zeppelin’den Jon Bonham gibi bu sebepten oldu, uyurken boğuldu :( Yerine Geordi’den Brian Johnson’ı alıp doludizgin devam etti AC/DC. Hatta rivayet edilir ki bir Pub’da Brian’ı izleyen Bon, kendisine birşey olursa onu gruba almalarını söylemiştir…

Ölümünden yalnızca beş ay sonra, Bon’un anısına tüm zamanların en çok satan ikinci albumu Back In Black çıkarıldı. Yaşarken, “çok ünlü olduğumda solo albumümün adını bonfire koyucam dediğinden ölümü sonrası onun anısına acdc bonfire adlı, bon scott'lı kayıtlarından oluşan box set çıkarıldı.

Ezequiel AC/DC ile ilgili herşeyi yazmıştı daha önce…

REGD Bon Scott…

"Forget the hearse, cause I never die"

İlk İsot Maceraları:)

2010-02-19T11:36:00.000+02:00

Portnoy A7X ile stüdyoda

2010-02-18T11:26:00.002+02:00

Amerikalı metal(alt türleri çok çeşitli) grubu Avenged Sevenfold, aralık ayının sonunda davulcusu Jimmy "The Rev" Sullivan'ı kaybetmişti. O dönem x bir günün x bir saati evde mi işte mi olduğumu algılayamayacak durumda olduğum için atlamışım.

Bu üzücü olaydan sonra tabii herkes ne olacak diye beklerken, grubun resmi web sitesinde dün yapılan yazılı açıklamada, yeni albümlerinde hayatını kaybeden arkadaşlarının en sevdiği davulcu olan Mike Portnoy'un çalmayı kabul ettiğini açıkladılar.

Avenged Sevenfold'u 2006 yılında tamamı canlı yayınlanan Rock Am Ring festivalinde internetten izlemiştim ve sahnelerini epey beğenmiştim. Bazı hit parçaları dışında albümlerine çok girme fırsatım olmadı fakat çizgileri en bilinen tabirle metalcore/hardcore/punk/black metal gibi çok farklı türlerin karışımı olarak tanımlanıyor.

not: Hayatını kaybeden davulcu The Rev, fotoğrafta en soldaki.

Sepultura Geliyor

2010-02-16T20:52:00.003+02:00

Brezilyalı dev grup, 28 Nisan 2010 tarihinde, 25. yıl Dünya Turnesi kapsamında İstanbul'a geliyor. Konser Maçka Küçükçiftlik Park'ta. Biletix linki için tıklayın.

Hizmet bedeli vermem diyorsanız, indirimli satış noktaları;
İstanbul: Hammer Müzik, DoRock Bar, Kirke Müzik, Gargamel, Köstebek, Pena Müzik.

İndirimli biletler İzmir, Ankara ve Eskişehir'de de satışa sunulacakmış, almak isteyenler unirockbilet@gmail.com adresine e-posta atmaya yönlendiriliyor İstanbul dışındaki arkadaşlar için.
Genel Giriş: 35 TL
Sahne Önü: 50 TL

Metal Art VII: Black Sabbath Özel

2010-02-10T12:14:00.005+02:00

Blaze geliyor

2010-02-10T10:44:00.002+02:00

9 Ekim 2010 tarihinde, organizasyon Level5. Kariyerindeki her dönemden şarkı olacakmış. Grubun tamamı; NICO BERMUDEZ (Gitar), JAY WALSH (Gitar), DAVID BERMUDEZ (Bas), LAWRENCE PATERSON (Davul).

Blaze ile mazim iki adet Iron Maiden albümünden ibaret, ki her maiden albümünde olduğu gibi harika işler var. Ama hep bir adım geride kalmıştır. Hem o albümleri "yeniden" keşfetmek için, hem de Blaze'in diğer işlerini keşfetmek için güzel bir ateşleyici, iyi bir fırsat olur. Daha uzun bir
süre var, biletler de sonra açıklanacakmış.

Lamb of God Geliyor

2010-02-09T10:17:00.002+02:00

17 Mayıs 2010 tarihinde Maçka Küçükçiftlik'te konser verecekler. Unirock organizasyonu yapıyor konseri ana sponsor ise Tuborg. Unirock yavaş yavaş önemli işlere imza atmaya başlıyor. Umarım bu ivmeyi devam ettirirler ve bir kaç sene sonra tamamen yerli ve güzel bir festival geleneğimiz olur. Çok dinlemesem de, bir metalcore grubunun tek başına konsere gelmesi ilerisi için umutlandırdı beni. Kişisel tercihim Machine Head (ah ah) ve hatta Trivium'un gelmesinden yanaydı bu kesimden olası bir konserde fakat onlar da daha sonra olur umarım.

Lamb of God genel olarak metalcore diye geçmesine rağmen içinde death ve thrash da barındırıyor. Benim daha önceki denemelerimdeki tek sıkıntım vokalleriydi, ki hala öyle. Brutal de değil, epey ilginç bir vokal tarzı var bana göre.

Hayvani bir metal konseri istiyorum diyenler için gayet nokta atışı olur bu konser. Ben konsere gidersem arkalardan, kenarlardan falan izlemeyi düşünüyorum ama. Son şarkıda yapılan geleneksel ölüm duvarı etkinliğine katılmaya pek niyetim yok, konsere gideceklere de uyarı olsun, aman fiziğinize güvenmiyorsanız dikkat edin Black Label şarkısı başladığında.

Bilet fiyatları 60 ve 100 lira. Biletix'ten alırsanız hizmet bedeli ile 67 ve 100 lira oluyor. Hizmet bedelsiz biletlerin satıldığı yerlerden Dorock, Hammer ve Kirke'yi biliyorum, başka yerlerde de vardır, resmi bir yazıda göremedim henüz.

Ayın Albumleri Kaldığı Yerden!

2010-02-08T12:54:00.012+02:00

Birkaç aydır ayın albumlerini yazmayı aksatmışım, son dört ayı toptan sıralıyorum...

Kasım ayında malum Wasp’ın Konseri vardı. Ayın albumune Wasp’dan seçim yapalım dedik, aynı adlı ilk albumle Crimson Idol arasında gidip geldim ve eski olan ağır bastı: Çok sıkı albumdu be, Love Machine, School Daze, I wanna be somebody, Torture never stops, Tormentor…

Kısaca tek tabanca Blackie Lawless ve saz arkadaşları desek yanlış olmaz Wasp için, Blackie dışında bol eleman rotasyonu olduğundan kelli… Los Angeles çıkışlı olması bu şehirden aynı dönem çıkan Mötley Crüe, Ratt ve Quiet Riot’un genelde glam olarak tanınmaları ve makyaj durumlarından dolayı, Wasp’e de glam denmişti ama bence tarzları geleneksel metaldir… (Sonradan makyajsız kilo almış Elvis Presleyvari suratını görünce iyiki eskiden makyaj yapmış dedim:))

Gene ilgi çeken bir diğer konu isimlerinin açılımı: Wasp malum ABD’de beyaz anglo sakson protestan’ın kısaltması olarak kullanılır. Ancak ırkçılık suçlamalarına karşın Blackie isimlerinin We Are Sexual Perverts’ın kısaltması olduğunu söyler hep, yani “Seks Manyakları:) Aynı adlı album kapağında bu lafın yer alması dışında konserlerde de defalarca tekrarlanmıştır bu slogan. Love Machine ve Fuck Like A Beast gibi şarkı isimleri ve sahne şovları da duruma örnek…

İlk albumden sonra hepsi belli bir çzginin üzerinde üç album daha yaptılar ki öne çıkan parçalar, Wild Child, Blind In Texas, 9.5 Nasty, The Heretic ve The Real Me. Beşinci albumleri Crimson Idol ise çoğu fanları için en iyi albumleri, metal tarihinin en iyilerinden diyen de var hatta. Konsept albumlerin de en iyilerinden.

Aralıkta proto metal gruplarından Uriah Heep’in 95 tarihli Sea Of Light’ı ayın albumuydu, prog esintiler, sıkı ritmler, klasik Heep arka vokalleri ile dört dörtlük bir çalışma. Against The Odds, Tme Of Revelation, Universal Wheels, Fear Of Falling, Logical Progression ve Aerosmith’inkiyle ilgisi olmayan Dream On balad’ı özellikle muhteşem… Bu arada surrealist plak kapağı da daha çok Yes’den tanıdığımız Roger Dean tarafından çizilmiştir…

Ocakta tekrar yeni dünyaya döndük ve pek bilinmeyen San Francisco’lu Brocas Helm’den Into Glory Rıde’ı koyduk ayın albumune. Bahtsız bir Amerikan grubu. 81 de kurulup ilk uzun albumu Into Battle’ı vasat bir prodüksiyonla ancak 84de çıkarabilmişler. Ama power epik metal konusunda iyi olan Amerikan gruplarının hallicelerindendir grup.

Açılışta at efektli ve kesik ritmli harika Metallic Fury’den sonra aynı adlı efsane şarkı Manowar’ın en iyilerine rakip olacak kadar başarılı… Sonrasında da hızlı enerjik parçalarda kalite düşmüyor. Arada blues etkileri, sıkı çift gitar soloları ve harika davul atakları… Beneath a hunted moon, Ravenwreck, Into The Ithilstone diğer sıkı parçalar…

İçinde bulunduğumuz Şubat ayında ise Manowar, Manilla Road, Cirith Ungol ve Brocas Helm’in ilham kaynağı, adı gibi efsane Legend’ın From The Fjords albumunu seçtim. 3 kişilik dev bir orkestra harika müziyenlik örnekleri, ki baterist Raymond Frigon’un etkileri özellikle Brocas Helm’de belirgin. Diğer elemanlar, gitar vokalde Kevin Nugent ve basta Fred Melillo! Bunca yıldır rock, blues ve cazın yığınla örneklerini dinledim, Raymond dünyanın gelmiş geçmiş en iyi bateristlerinden biri ve bu album dışında bir çalışması olup olmadığına ilişkin bilgiye nette rastlayamadım maalesef :((… Diğer iki eleman Mercenary diye bir grupta çalmışlar ama kayıtlarına ulaşamadım. Nugent 83’de ölmüş…

Bu album sadece 500 adet basıldığından bugün metal plakları içinde en paha biçilemeyenlerinden biri… Orijinal kopyaları 1200-1500 USD’ye gidiyor. Popsike’daki en pahalı kopya 868 USD’ye alıcı bulmuş!

Genel olarak adından da anlaşıldığı üzere Iskandinavya’ya uzanıyor vikingleri ziyaret ediyoruz. Epik power metalleyiz, ama uzun şarkılardaki progressive altyapı bu tarzdan hoşlanmayanları sıkabilir. İlk parça The Destroyer harika gitar melodi introsuyla ve bitmeyen davul ataklarıyla zaten kapıp götürüyor. Sonra aksak ritmi muhteşem bas ve ataklarıyla şarkı uçup gidiyor. The Wizard's Vengeance da harika ama üçüncü parca Golden Bell gelmiş geçmiş en iyi şarkılardan biri.

B yuzu A kadar destansı olmasa da ensturmental ilk parcanın bugun shred, virtuözite kelimeleriyle anılan gitaristlerin bir numaralı ilhamı olduğu kesin. Liquid Tension Experiment tadında bu parça. Aslında bu yüz sanki sevdikleri 70’lerin değişik gruplarına atıflarla dolu. RARZ’de de bir south havası var ama şarkı oldukça hızlı. Against The Gods ve Iron Horse fusion ve jazzrock sınırlarında. Tabi bu tarzın bu kadar sertini Gary Moore ve Jon Hiseman’lı Colloseum II dışında yapana rastlamamıştım o tarihlerde. Bir de Iron Horse’un uzun bir bateri solosu var, bir studyo albumu için acaip sıradışı ve bulunmayacak bir nimet. Kapanışta albume adını veren parça ile tekrar epik metale dönüyoruz: Tam 8 dakika! Bu kadar iyi bir grubun tek albumle yokolup gitmesi acı, ama gerçek …

Erkin Babaya Saygı!

2010-01-25T10:39:00.005+02:00

Evet daha önce Majesty yazmıştı Orphaned Land'i. Yeni Albumleri bugün çıkıyor: Albumun surprizi ise konserlerde çaldıkları Esterabim'i Erkin Babayla birlikte kaydetmeleri. Msn'den indirilebilecekmiş üstelik, saldırın durmadan...

Özlü Sözler IX: Mona Lemmy :)

2010-01-13T08:15:00.001+02:00

"Poser ne demek? Herkes poserdır. Kimse kalkıp da gitar çalmaya kızlar için başlamadım demesin" Lemmy Kilmister (Motörhead)

Blog Notu: Bu lafı rastgele biri söylerse güler geçersin amma, Lemmy’nin ağzından çıkmışsa yer yutarsın:)

Ve huzurlarınızda Metallica!

2010-01-12T08:39:00.003+02:00

Metallicanın kuruluş öylüsünü Cliff’i anarken vermiştik. Kaldığımız yerden devam edelim…

84 sonlarında Lisede bir arkadastan fight fire with fire’ı dinlemiş, bir bok da anlamamıştım. O zamanlar yeni albumler Turkiye'ye birkaç ay sonra gelirse buyuk olaydı! Şimdiki gibi tum dünyada aynı anda "real time online" çaat diye çıkmıyordu... FFWF o gune kadar dinlediklerimizden cok farklı, bugun hızlı sert diye tanımlanabilecek, o gunse tarif edemedigimiz bir muzik! Neyse “kıyamet” gibi ilk sarkıyı atlattıktan sonra manyak akorlar, power balad’lar falan muptelası olduk tabii ki…Tahmin ediyorum Ankara Menekşe pasajındaki ilk yerinde, sonradan aynı adla bar'ını da açacak Dorian Gray bant kayıt studyosundan doldurttum. Ya da bir arkadas doldurttu ondan kopyaladım. Sonrasında volkmen’imin degismezi oldu, derste bile acardım bunaldığımda. Binbir guclukle sarkı sözleri bulunduktan sonra ezberlendi. Dile kolay 25 yıl olmuş!!!

Albume gelince tabi sonradan fight fire’ın kıyameti anlattığını çakınca, “ulan adamlar muzikle sarkı sozu olmaksızın dahi birseyleri ifade edebiliyor” demistim!

Kill’em all, RTL’den kısa bir sure sonra gelebilmisti Dorian’a. Metallica ile bir anda malumunuz thrash patlamış, hepimiz thrash’ci olmustuk. Slayer, Anthrax, Megadeth, Metal church, Destruction, Testament, Tyrant, Metallica’nın açtığı yolda kendi kulvarlarında ardarda çıkardılar albumleri…

Açıkcası RTL’den daha sert olması, kaydın soundun daha zayıf kalması vs bu album hak ettiği ilgiyi gormedi. (Sonradan bu albümdeki seslerin cilalanmamış doğal sesler olduğunu öğrendim.) Ama sadece thrash’i ve speed’i underground kalmaktan kurtarması bile bu albume şapka çıkarmak için yeterli derim. 83’de bu albumun piyasaya surulmesi dahi başlıbaşına bir olay kabul edilmeli… Ayrıca cesur kapağı ve adını da takdir etmek lazım! Ha aslı koymadıkları ismin metal up your ass olduğunu düşünürsek light kaçmış:) Şarkı olarak aldığınızda da her ne bağladıysa çıkardığı inanılmaz gokgurultusu ile Cliff Burton’un basla ana ritmini çaldığı Seek & Destroy, ilk metal manifestolarından metal militia, resmen riffleriyle dörtnala giden suvarileri anlatan 4 horsemen gibi muhtesem sarkılar da vardı. Uzuntum, bu albumun 20. yılında -bir çok grubun yaptığı gibi-, bir 20th anniversary albumunun sarkılar yeniden studyoda çalınarak çıkarılmamasıdır:( Seek & destroy cliff’em all dan cekimleriyle seyrettigimiz ilk metallica klibi olmasından kelli kalbimizde yeri ayrıdır. Bugun youtube’da saniyede aradığını bulan genc arkadaslara bu durumu izah etmek çok zor biliyorum:)

Bir de albumun benim açımdan hazin bir hikayesi var; Sanıyorum 86 yazında K’emA plağını satın almıştım. İlk baskısı arka kapağında efsane “Bang that head…” manifestosu olanından! O gun okula karne almaya mı ne gitmiştik. Butun gun Ankara sıcağında arabanın içinde kalan plak, akşam eve gittiğimde resmen erimiş ve dışa doğru kavis yapmıştı. Aynı teknikle! duzeltebildiğim kadar duzelttim ama anca sonlardaki birkaç parca dinlenebilir hale geldi. Plak kapağı yıllarca kutuphanemin tepesinde asılı durdu. Ama her dinlediğimde plağın başına gelenleri hatırladığımdan bu albumu fazla dinleyemedim…

Devamı kimbilir ne zaman…

Hanginizin var böyle şanlı heykeli?

2010-01-04T21:52:00.003+02:00

Kaç müzisyenin heykeli dikildi BU alemde?
Eşsiz müzisyeni anıyoruz ölümünün 24. yıldönümünde...

REGDPL

Helloween - Unarmed

2010-01-04T11:47:00.002+02:00

Helloween 25. yılı şerefine Unarmed derleme albümünü yayınladı. İlk başta best of gibi gözükse de, içindeki bütün şarkılar yeniden derlenmiş. Bir kere dinleyebildim, daha da dinleyeceğim gibi. Helloween metal dışı işleri çok iyi yapıyor zaten, bu da devamı olmuş. Şarkı listesi şöyle;

* Dr. Stein
* Future World
* If I Could Fly
* Where The Rain Grows
* The Keeper´s Trilogy
* Eagle Fly Free
* Perfect Gentleman
* Forever & One
* I Want Out
* Fallen To Pieces
* A Tale That wasn`t Right

Yeni yıl yeni yıl yeni yıl yeni yıl sizlere kutlu olsun:)

2009-12-31T07:59:00.002+02:00

İklim değişiklikleri sonrası artık doğru düzgün kar yağmıyor İstanbul'a. O yüzden kızaklar ve geyikler de anlamsızlaşıyor yılbaşlarında. Çocukluğumda tornet vardı, kızak yerine düşünülebilir. Geyik ise bu coğrafyaya zaten ters, karakaçan olmalı en millisinden:)

Bu yılın unutulmayan olayı!

2009-12-22T17:27:00.002+02:00

Bir yılı daha devirdik. Rahmetli Turkan Saylan'i, bol açılımları, böğrümüzün orta yerinden geçen krizi, bol internet yasakları ve bizim açımızdan en önemlisi...

olan yargısız infazıyla:( Yeni yıl böyle olmaz innnşalllahhh!

Orphaned Land Yeni Albüm

2009-12-19T23:48:00.001+02:00

Benim çok sevdiğim, özel bir gruptur. Grup İsrail çıkışlı fakat İsrailli diyemeyiz, ortadoğulu diye tanımlamak daha doğru. Zaten dünya görüşleri de bölgedeki malum düşmanlığı tamamen dışlayan, insancıl ve barıştan yanadır tarafsız olarak. Türleri ise Oryantal Metal diye geçer çok yerde.

Yeni albüm Ocak 2010'da raflardaki yerini alacakmış. Yıllardır bekleniyordu. 1991 yılında faaliyetlerine başlamalarına rağmen çok albümleri olmayan bir grup;

1993 - The Beloved's Cry
1994 - Sahara***
1996 - El Norra Alila***
2004 - Calm Before The Flood
2004 - Mabool***
2005 - Ararat [E.P]

Şeklinde resmi çıkışları. Bunlardan yıldızlı olanlar albüm sadece... Mabool'dan beri bekleniyordu bu albüm, 6 sene sonra geldi. Çok aktif değiller, metal piyasasında bile çok popüler değiller fakat önenli eserler bırakıyorlar zamana, kıymetini bilmek lazım.

Resmi siteleri; http://www.orphaned-land.com

Sonisphere 2010 İsviçre

2009-12-16T22:35:00.001+02:00

Hep bununla ilgili haber veriyorum ama mazur görün. Bu kadroyu toplayan kişi insan olamaz, insan haklarına aykırı bir eylem bu yaptıkları. Ayıptır;

The Big 4 Gerçek Oluyor

2009-12-15T20:25:00.002+02:00

Bir başka haber de Sonisphere festivalinin Prag ve Varşova ayağından (şimdilik). 80'li yıllardan beridir süren bir geyik, bay area dörtlüsünün tek bir sahnede buluşması nihayet 2010'da gerçek oluyor. Türkiye'de de big 4 gerçekleşecek mi bilmiyorum, ama girişimler varmış. Eğer olursa tarihe tanıklık edeceğiz demektir! Zaten bu isimlerden iki tanesi kesinleşti önceki haberde yazdığımız gibi.

Heyecan üstüne heyecan, büyük isimler, müthiş bekleyiş. Yazamıyorum da zaten. Günlerdir kendimde değilim.

Sonisphere 2010 İstanbul - I

2009-12-15T20:22:00.002+02:00

NTV Gece-Gündüz programında Yekta Kopan şu grupların kesinleştiğini açıkladı;

Metallica, Rammstein, Slayer, Iggy & The Stooges

Zaten etrafta dönen isimler de bunlardı son birkaç gündür. Çok yakın bir sürede herşey belli olur. Benim gönlümden tek bir şey geçiyor;

Scream for me Istanbul...

Sonisphere Çek Cumhuriyeti

2009-12-11T10:56:00.004+02:00

19 Haziran olması, bizi yakından ilgilendiriyor biraz. 16 Haziran Polonya'da Heaven & Hell yok, onun yerine Behemot vardı geri kalanı aynı. Tabi temennimiz Çek Cumhuriyeti gibi bir kadro olması burada.

2010 Konserleri

2009-12-10T09:26:00.005+02:00

Akşam eve geldim, biraz oyun oynayayım diye oturdum bilgisayarın başına. Arkadaşın iletisi gözüme çarptı, iki tane link vermişti.

İlki http://www.metallica.com/index.asp?item=602811

Yaz geldi, normaldir Avrupa'daki festivallere başlarlar dedim. Sonra sonisphere festivalinin sitesine girdim;

http://www.sonispherefestivals.com/

25 27 Haziran İstanbul yazıyordu hala yazıyor. Neyseki festivalin ne olduğunu bildiğimden sazanlık yapmadım hemen, gezici bir festival Sonisphere. Ama her grup bütün konserlere de gitmiyor, belli olmuyor. Resmi açıklama olmadan sevinmemek lazım, her ne kadar ekşisözlük gibi ortamlarda yer yerinden oynadıysa bile. Sonra akşam 7 gibi Iron Maiden da festivale katılacak haberi geldi işte o zaman kalbim atmaya başladı. Polonya ve İngiltere'deki konseri de insanı heyecanlandırmıyor değil! Polonya : Metallica, Slayer, Anthrax, Mastodon. İngiltere : Iron Maiden, Rammstein, Mötley Crüe, Alice Cooper, Slayer, Anthrax, Iggy & The Stooges, The Cult.

Metallica da gelmese bile, Sonisphere büyük bir festival ve illaki 2-3 tane müthiş isim gelir diye düşünüyorum. İstanbul'a geleceğini asla düşünmediğim bir festivaldi bu fakat linkten de öğrendiğimiz üzere bu tarafta birçok ülkeye geliyorlar, görülen o ki, hedefleri büyük bu festivali yapanların ve dünyanın en büyüğü olmak için gayretliler.

Gece yatmaya hazırlanırken de bu sefer resmi bir haber geldi, yine bir İstanbul konseri haberi.

http://www.ericclapton.com/live/eric-clapton-live-06132010

Eric Clapton - 13 Haziran 2010, İstanbul.

Uni-Rock da bazı grupları açıklanmıştı, sağlam bir metal festivali olacak gibi duruyor şimdiden. Açıklanan gruplar; Obituary, Overkill, Heaven Shall Burn, Grave Digger.

EKLEME1: Bugün iki festivalin daha listesi belli oldu, Iron Maiden İsveç ve Finlandiya'da da konser verecek. Kendi sitelerinden linkine tıklayarak bakabilirsiniz.

Gobek Guresi: Gerr (Tankard) vs Steve Souza (Exodus)

2009-12-09T10:42:00.001+02:00

Blog Notu: Steve Abi, her gun bir tanker bira icen adami bir kutu kakakola ile nasıl altettin:)

Planın hasarı kendine, rahat uyu gittiğin yerde:(

2009-12-08T08:14:00.010+02:00

Bundan 5 sene önce Damageplan adlı yeni grubu ile sahnede boy gösterirken Nathan Gale adlı kukuletalı bir meczupun silahlı saldırısı ve 16 kurşunu ile yaşama gözlerini yummuş, meczup da polis tarafından öldürülmüştü. Sonradan saldırganın şizofren bir Pantera fan’ı olduğu anlaşıldı. Öldürme gerekçesi açıklanmadı ama Dimebag'ın Pantera dışında bir grupla müzik yapması nedeniyle öldürüldüğünü anlamak için müneccim olmaya gerek yok!

85’de tanıştığı Hetfield Dimebag’ın hayatının dönüm noktası oldu. O zamana kadar glam tadında albumler yapan Pantera'nın elemanı Dimebag’ın odası da glam gruplarıyla doluydu. Hetfield Bon Jovi’nin posterini görünce üzerine tükürdü. Dime da sinirlenmek yerine aynı şeyi yaptı. Tükürükle birlikte müziği sertleşti Pantera’nın:) Ultra sertliğe, acaip tekniği, kesik ritmi ve garip gitar tonunu ekleyerek 90’larda grundge’a karşı thrash’ı ayakta tutan yegane adam (grup) olmasından ötürü gözümde kutsal, ancak bugün hiç hoşlaşmadığım bir sound'a önayak olması nedeniyle de kızdığım adamdır Dime…

Dostlarının katıldığı, istenmediği için Anselmo’nun yer almadığı harika bir cenaze ile öte diyara uğurlandı, konuşmacılardan en çok alkışı ise Vinnie Paul aldı: "Dime her gece, istisnasız her konserde varını yoğunu ortaya koyardı. Ve yapmayı en çok sevdiği işi yaparken öldü."

Mezar taşında;

“He came to rock...
And rocked like no other
With the heart twice the size of Texas,
Our beloved, brother, companion, mentor, idol and friend...
We love you Dime...

Until we meet again!” Yazar…

Ölümünün ardından dostları birbir onunla olan anılarını aktardı, en ilginci ise Türkiye'de geçen Sebastian Bach'ın yaşadıklarıydı;

"6 Aralıkta İstanbul’da çalmıştık. 8 aralik'ta (Ralph Santolla'nin doğum günü, Dimebag’le John Lennon'un öldürüldüğü gece*!)konser vereceğimiz Ankara'ya 6 saat yolumuz vardı. Sabah saat dort civarında benzin almak ve bir şeyler yemek icin mola verdik. İnanilmaz bir şekilde durdugumuz yerde otuza yakın, çoğu da Türkçe kaset arasında kahrolasi(!) bir pantera kasedi vardı: 'Far beyond driven!' 'Delilik' diye düşündük, 'kutsal bok(!)' dedik. Neyse kasedi aldık ve sabah 8’de Ankara'ya varana dek dinledik. Hatırlıyorum da camın kenarında araziyi seyredip uyuklarken Dimebag'in gitarının nasil kahrolası (!) bir havası olduğunu düşünüyordum..."

Ne demişti Pantera?

“Believe the word!
I will unlock my door,
And pass the cemetery gates…”

Son söz: Planın hasarı oldu kendine,
Rahat etsin gittiği yerlerde…

* 8 Aralıkta John Lennon da bir Beatles fanı tarafından öldürülmüştü. Lennon'u da hürmetle analım ve Nathan Gale'in bu tarihi tesadüfen seçmediğini düşünelim mi?

Yazı ekşi sözlük ve Encyclopaedia Metallum ’dan derlenmiştir…

Overkill 2010'da Türkiye'de

2009-12-05T15:50:00.002+02:00

Uni-Rock 2010 etkinliğinde Overkill de sahne alacakmış.

Azimle Sıçan...:)))

2009-12-04T09:50:00.001+02:00

Özlü Sözler VIII: Dave Mustaine (Megadeth)

2009-12-04T09:46:00.001+02:00

"Eğer ben Metallica'dan ayrılmasaydım, dünyanın gelmiş geçmiş en iyi metal grubu olurduk!"

Blog Notu: Ayrılmadın, kovuldun!

Emir Hot

2009-11-27T13:42:00.001+02:00

Bir yıl oldu olmadı, amcam bizim memleket diyebileceğim Üsküp'ü ziyaretten dönmüştü. Mp3 cd'si yapmış orada (dağınık mp3 cd'leri de ayrı olaydır) oradan birkaç şarkı dinlemiştişm. Bir tanesi Blla Blla gibi bir isme sahipti, pyschodelic rock gibiydi hatta. Onu dinledikten sonra bizim oralarda rock müzikte ne işler yapıyorlar diye bakınmıştım o gün. Ve Emir Hot'u bulmuştum, gitaristmiş.

1978 Bosna Hersek doğumlu. 1997 yılında Neon Knights adlı grupla 10 konserlik mini bir turneye çıkıyor. Bir sene sonra da resmi albümleri Desert Lands çıkıyor. Sonra Avrupa'da konserler vermeye başlıyorlar. Iron Maiden ve Dream Theater gibi gruplarla tanışma fırsatı buluyorlar albümleri de sözü geçen rock-metal dergilerinden iyi yorumlar alıyor. Fakat sonra Hot gruptan ayrılıyor (sebebini bilmiyorum).

1999 yılında Southern Storm adlı grupa katılıyor bu sefer ve 2002 yılında 1999 ismiyle bir albüm çıkartıyorlar. Albüm birçokları tarafından Eski Yugoslavya sınırları içinde yapılmış en iyi metal kaydı olarak gösteriliyor. Ve o sınırlarda birçok konser verip programa katılıyor makaleleri yayınlanıyor.

Daha sonra ülkesinde mevcut olan savaş sonrası siyasi iktidarsızlık, ülkedeki telif hakları sorunları, Bosna dışına ulaşama ve daha başka bazı sebepler olarak saydığı durumlar yüzünden ülkeden ayrılmaya karar veriyor. 2003 yılında da, maddi kaynaklarını da bulup Berklee'ye giriyor. O arada Bosna'da savaş sonrasını anlatan bir televizyon dizisine soundtrack de yapıyor, dinlemedim ama yaptığı resmi kayıtlar arasında.

2004 yılında Hırvatistan'da Quarterworlds of Fantasia adlı ilk enstrümental albümünü kaydediyor fakat albüm şu anda hala yayınlanmış değil. Yakın bir gelecekte yayınlanabilir. O sırada Saraybosna Flarmoni Orkestrası'ndan teklif de alıyor birlikte çalmak için fakat gerçekleşmiyor bu teklif.

Ve 2008 yılında benim de ilk defa dinlediğim ve içinde bulunduğu az sayıda resmi albümden en iyisi olarak gördüğüm Sevdah Metal'i kaydediyor. Hem yöresel etkili, ama Malmsteen etkili çok güzel bir albüm.

REGD* Freddie Mercury!

2009-11-24T09:08:00.004+02:00

Bugün Rock dünyasının en nevişahsına münhasır kişiliklerinden Freddie Mercury’nin 18. ölüm yıldönümü. Epey bir kendimle didiştim Freddie’ye blogda yer verip vermeme konusunda ve …

Queen metal dinleyen insanların hayatına muhakkak birkaç kez girip çıkmıştır. Özellikle gitarist Brian May’in etkisiyle oldukça sert parçalar yapmıştır grup. Misal; prog metal olarak eşsiz bir parça olan Prophets’ Song, meşhur rock opera Bohemian Rhapsody, sonradan Metallica’nın yorumladığı Stone Cold Crazy, Hallow’s Eve’in coverladığı Sheer Heart Attack, Blind Guardian’dan Spread Your Wings ve beni metale yakınlaştıran albumlerden News Of The World’den eşsiz We Will Rock You, proto metal sayılmalıdır…

Bir de bunlara eşsiz şampiyonluk şarkısı We Are The Champions’u ekleyelim. Nedense Ingilizlerden ziyade diğer ülkeler bu şarkıyı daha çok kullanmıştır?

Mercury bu grubu yumuşatan adam olduğundan gözümde çok makbul değildi amma Queen’in vokalisti olmasından ve bir sürü metal grubuna da öyle ya da böyle ilham vermesinden dolayı hakediyor burada anılmayı… *Rahat etsin gittiği diyarlarda, sonsuza kadar devam etsin show’una… Halford'un ölümünden sonra söylediği sözle de bitirelim: "Freddie'nin öldüğünü duyduğumda çok üzüldüm. Dünya büyük bir yorumcuyu, harika bir sesi, usta bir müzisyeni kaybetti. Tanrıya şükür, sonsuza dek dinleyebileceğimiz müziği var."

Zaman Tüneli - W.A.S.P.

2009-11-21T14:03:00.002+02:00

Zaman tüneli dedim ama, Blackie abi gayet 2009 yılındaydı. Tabi bunu yermek için söylemiyorum, adam 1956 doğumlu, babamdan 2 yaş küçük. "Blackie babaağğğ" diye bağıran bi herifi pek yadırgamadım o yüzden. Harikaydı sesi, konser anında öyle gelir evet ama, onu da hesaba katarak söylüyorum çok iyiydi. Ve acayip enerjikti. Önceki hafta gittiğim Metallica Tribute grubundaki ses sistemi rezaleti yüzünden(sol kulağım gitmişti) biraz heves yoktu ancak tam tersi oldu, çivi çiviyi söktü diyebilirim. Zaten sahneye girdiklerinde, birden bire o zaman tüneline girdiğimi hissettim. Böyle bir konsere de gitmiş bulunarak bu konuda ölsem de gam yemem artık, keşke giderken saçımı kabartıp deri pantalon giyseydim dedim bir an.

The Crimson Idol'dan arka arkaya 3 parça çaldılar(Arena of Pleasure,Chainsaw Charlie(kısa sürede efsane oldu benim için),The Idol). Konserin en güzel kısmı benim için orasıydı. Onun dışında L.O.V.E. Machine, I Wanna Be Somebody, Wild Child, Blind in Texas, Hellion gibi hit parçalar(benim için) çaldılar.

Burada çok güzel profosyonel çekim fotoğraflar var; www.curan.net/WASP/

RockTube

2009-11-18T13:00:00.000+02:00

Social Video NetwROCKing.

www.rocktube.us

Overkill'den Yeni Albüm : Ironbound

2009-11-11T14:57:00.002+02:00

29 Ocak 2010'da Nuclear Blast etiketi ile çıkacakmış.

2010 Latin Amerika - Metallica

2009-11-11T11:13:00.003+02:00

Metallica World Magnetic turnesine 2010 yılında da devame deceğini söylemişti, tarihler çıkmaya başladı. İlk çeyrekte seyircilerin kralı, latin Amerika'dalar.

Tarihler şimdilik şöyle;

19 Ocak Peru
7 Mart Kosta Rika
8 Mart Panama
10 Mart Kolombiya
12 Mart Venezuela

Konserlerin nerede yapılacağını araştırırken, bir iki konserde Iron Maiden ile aynı yerde yapacaklarını fark ettim. Flight 666'yı bilirsiniz.

Park Simon Bolivar : Flight 666 belgeselinin en can alıcı yerlerinden biri. Açık, ve garip bir alan. Ateşli seyirci. Yanlış hatırlamyorsam Nicko'nun bagetiyle ağlayan seyirci de buradaydı.

Estadio San Marcos;

Saprissa Stadium;

Hipódromo La Rinconada;
Bir tanesini bulamadım ama, görünen o ki açık havada devam ediyor olay. Maiden Arjantin'de burada konser vermiş, aynısı olursa güzel olur gibi;

http://www.futbolpasion.com/velest1.jpg"]http://www.futbolpasion.com/velest1.jpg

Metal Art VI: Angus

2009-11-09T10:05:00.004+02:00

Jon Oliva's Pain'den Yeni Albüm

2009-11-06T13:26:00.003+02:00

Savatage, efsane grup. Jon Oliva, efsane müzisyen, efsane ses, efsane kişi, benim için. Bu yaz Jon Oliva's Pain ülkemize gelmişti ben de İstanbul'daki konsere koşa koşa gitmiştim. Savatage ile en ufak bir ilgi alakası olan ve konsere gelmeyen kişilere söyleyebilirim ki çok şey kaçırdınız. Konserden sonra şurada yazmıştım zaten.

Jon Oliva's Pain'i ise pek dinlemedim, Oliva'nın oradaki şarkılarını da çok bilmiyorum sınırlıdır. Bu büyük havuzda hala kenarda bekleyen gruplardan içine tam girmediğim, giremediğim. Yeni albüm çıkartıyorlarmış, 19 Şubat 2010 çıkış tarihi. Vee daha da güzeli Mart-Nisan civarı bir Avrupa turnesi düşünülüyormuş. Umarım yine buraya uğrarlar -ki eğer süper rol yapma yetenekleri yoksa gelmek isteyeceklerini düşünüyorum-. Ve son haber de grubun bir konser DVD'si çıkartacağı. Jon Oliva's Pain'in 4 albümünden parçalar ve ve ve Satavage klasiklerinden oluşacak DVD.

Aynı nakarat hep aynı aynı...

2009-11-06T12:02:00.012+02:00

Müzikte hep tartışma konusudur: Bu şarkı şu şarkıya ne kadar benziyor ya da andırıyor olayı! Yedi ölçüye kadar esinlenmeye göz yumulur, ancak ondan sonrası intihal kabul edilir. Metal müzikte de birbirine benzer arpej ve riff’ler var elbette. Corroseum forum katılımcılarının metal ve rock dünyasındaki esinlenme ve intihaller listesi şöyle: İlk sıradaki şarkı ikinci şarkıdan esinlenmiş ya da araklanmıştır.

Accept - Run if you can / Judas Priest - Sinner
Anvil - Show me your tits, Motorhead - Ace Of Spades’le aleni aynı…
Avalanche - Tortured Defender / Manowar - Warlord
Bathory - The Sword / Manowar - Blood Of My Enemies
Blitzkrieg grubu elemanları bir röportajda, Focus’un Hocus Pokus şarkısını prova ederken, açılış riff’ini doğru çalamayınca şarkının vuruşunu değiştirdiklerini ve gruba adını veren şarkının da bu şekilde ortaya çıktığını söylemiş… Önemli bir anekdot!
Brocas Helm - Ravenwreck kısmen Iron Maiden’ın The Trooper'unu andırıyor.
Cloven Hoof – Nightstalker / Rolling Stones - Satisfaction
Crysys - My Desire / Budgie - Crash Course in Brain Surgery
Deep Purple'ın Child in time’ının hikayesinden bahsetmiştik daha önce... İntrosu arak!
Diamond Head - Play it Loud / Mercyful Fate - Curse of the Pharaohs / Iron Maiden - 2 Minutes 2 Midnight Burada garip bir durum var. Play It Loud da Curse of the Pharaohs da ilk kez 81’de yayınlanmış. Hangisi alıntı bilemiyoruz belki Saint Thunder’ın buyurduğu şekilde olay “tesadüf” olbilir. Ama 2 Minutes 2 Midnight her iki parçadan da esinlenmiş olabilir…
Ironsword - Under the Flag of Rome / Tyrant (US) - Warriors of Metal / WASP - School Daze /
E-X-E’nin Slaughter Disorder’ının nakaratı, Slayer - Hell Awaits’inki ile hemen hemen aynı.
Helloween – Starlight’ın vokal melodileri ve riff’leri, Raven - Faster Than The Speed Of Light’a oldukça benziyor…
Kreator - Total Death / Exodus - Strike of the Beast
Liege Lord’un Prodigy’si fena halde Blue Öyster Cult’ın Vengeance (The Pact)’ini animsatıyor.
Manilla Road - Dreams of Eschaton / Angel Witch - Angel Of Death
Manowar'ın "Shell Shock"’u The Scorpions’un I've Got To Be Free şarkısını andırıyor.
Metallica Sanitarium’un açılış arpeji Bleak House - Rainbow Warrior’la neredeyse aynı
The Rods - "Bad Blood" açılış riff’i Priest'in "Electric Eye"ı, daha sonra majör riff ise "Breaking The Law"dan! Duble Judas intihali:)Gene The Rods’un "Another Night On The Town"ı grubun gitaristi Feinsten tarafından Rainbow şarkısına benzerliğinden kelli "Another Night On The Silver Mountain Town" diye adlandırılıyor.
Running Wild - Bones to ashes / Judas Priest - Tyrant
Sweet Savage - Straight Through The Heart’ın açılış riff’leri Dio - Caught In The Middle ile aynı…
Twisted Ace - This fire inside’ın Rainbow - Since You Been Gone ile şarkı akışı ve nakaratlarında, hatta dur kalklarda ciddi benzerlik var…
Tysondog - Shoot To Kill ile Iron Maiden - Sanctuary’nin açılış riff’leri aynı…
Venom - Welcome to Hell / Stormqueen - Battle of Britain )Stormqueen’in şarkısı bir yıl eski Venom’dan!)
Virgin Steele - Heading For A Life of Crime / Judas Priest – You’ve Got Another Thing Coming

Gelelim yalnız ve güzel ülkemize…

Yurdumuzun en kelek rok gruplarından Ayna, Atamıza adadığı Işığa Doğru adlı şarkının melodisini Running Wild'ın enstrumental Chamber of Lies’ından direk araklamış, Guven Erkin’in programında Ayna’ya verdiği ayardan bahsetmiştik…

Maalesef Merhum Barış Manço’nun Kara Sevda şarkısının major riff’i de Sweet'in Rebel Rouser’ıyla oldukça benzeşiyor:(

Son olarak Erkin Babanın 60’ların underground saykodelik grubu The Devil’s Anvil’in iki şarkısını aynen kullandığını söyleyelim. Bu şarkıların orjinali Suriyeli Fareed Al-Atrash tarafından söylenmiş ancak Devil’s Anvil’le rock formatına girdiklerinden kelli Erkin Koray külliyatına dahil olduklarını düşünüyorum. Erkin Baba coverlamış grubun şarkılarını, üzerine Türkçe söz yazmış diyelim, içimiz daha fazla sızlamasın. Şarkılar da İllaki (Wala Dai) ve Deli Kadın (Karkadon)...

İşte böyle, başka bildiğiniz varsa söyleyin listeye ekleyelim…

Makbul gol sevinci:)

2009-11-04T17:55:00.002+02:00

Evet Liverpool ve Ukrayna milli takım oyuncusu Voronin'in, Hertha'da oynarkenki gol sevinci tam aradığımız şekil!

Full Metal Jacket II

2009-10-31T16:25:00.002+02:00

Michael Kiske

2009-10-29T15:24:00.005+02:00

Hayatımda duyduğum en iyi seslerden biri. Ninni söylesin dinlenir! Belki de biri ona bunu söyledi, o da Helloween'den ayrılıp kendini heavy metalden epey sıyırdı. Kendi deyimiyle pop albümü bile yaptı, rock yaptı, akustik albümü var 2008 yılında çıkan. Helloween ile devam etmemesi, evet herkesin içinde kalmıştır belki ama yerine gelen Andi Deris'in sesini de duymaktan zevk müthiş zevk alırım. Kiske'nin kişisel kariyeri şöyle; (vikipediden)

1. Solo albumler
Michael Kiske

* Instant Clarity (1996)
o Always (EP) (1996)
o The Calling (EP) (1996)
* Readiness to Sacrifice (1999)
* Kiske (2006)
* Past In Different Ways (2008)

2. Grup Üyesi Olarak Katıldığı Albümler
Helloween

* Keeper of the Seven Keys Part 1 (1987)
* Keeper of the Seven Keys Part 2 (1988)
* Live in the UK (1989)
* Pink Bubbles Go Ape (1991)
* Chameleon (1993)

Avantasia

* Avantasia (Single) (2001)
* The Metal Opera (2001)
* The Metal Opera Part II (2002)
* Lost in Space Part II (EP) (2007)
* The Scarecrow (2008)

SupaRed

* SupaRed (2003)

Place Vendome

* Place Vendome (2005)
* Streets Of Fire (2009)

3. Misafir olarak katıldığı albümler

* Gamma Ray - Land of the Free (1995)
* Timo Tolkki - Hymn to Life (2002)
* Masterplan - Masterplan (2003)
* Aina - Days of Rising Doom (2004)
* Thalion - Another Sun (2004)
* Tribuzy - Execution (2005)
* Edguy - Superheroes (EP) (2005)
* Helloween - Keeper of the Seven Keys - The Legacy (Samples only) (2005)
* Indigo Dying - Indigo Dying (2007)
* Revolution Renaissance - New Era (2008)
* Trick or Treat - Tin Soldiers (2009)

Ben diğer gruplar ve kişisel albümlerinin hepsini bilmiyorum ancak keşfim devam ediyor. Past in Diffirent Ways harika mesela, akustik Helloween. Oradan bir video gelsin, efsane Helloween parçası;

http://www.youtube.com/watch?v=8zLQbGBOKTs

Bu da şimdiki haliyle Michael Kiske;

Metallica - Megadeth - Slayer - Anthrax Turnesi Olmayacak

2009-10-19T19:46:00.002+03:00

Günlerdir, belki de haftalardır böyle bir dedikodu aldı başını gidiyordu. 80'lerin 4 thrash devi, bir turnede, aynı anda, aynı sahnede? Gerçekten kafa kopartmanın ötesinde bir turne olurdu. Bazıları Metallica - Megadeth fanları birbirlerini taciz eder, Slayer fanları kendilerini yakar, Anhtrax fanları alkole vurup komaya girerler gibi şeyler söylese de, eğer gerçekleşseydi eğlenceli olacağı kesindi. Efsane olacağı da kesindi. Fakat ben niye böyle uzattım bilmiyorum, sadete geleyim, başlıktaki gibi, turne olmayacak.

Metallica'dan Kirk Hammet ve Lars Ulrich bu dedikodulara cevap vermiş. Özellikle Kirk Hammet, cevaba zaten olmayacak diye net bir giriş yapmış(neden acaba). Daha sonra yumuşak bir iki laf var ama, detayları mühim değil, konuya girişinden ne düşündüğünü anlayabiliyoruz. Lars da tipik olabilir, program uyar o olur şu olur, neden olmasın yaparız, çok eğlenceli olur, nostaljik olur, ama program uymalı herkes kendi işinde gücünde falan filan tarzı tipik konuyu uzatma faslından sonra yine tipik esprisini patlatıp ama daha henüz böyle bir telefon almadım diye bitirmiş cevabı. Diğer taraflardan ne cevap gelir bilmiyorum, ya da ne geldi hatırlamıyorum. Muhtemelen Dave daha çok laf atabileceğim demiş, Arraya-King tükürdüklerini yalamak için can atmış bekliyordur ama bu geyiğin uzamaması iyi oldu. Ama olsaydı ne de güzel olurdu.(Tamam daha fazla Lars olmayacağım)

*REGD Criss Oliva

2009-10-17T08:51:00.001+03:00

16 sene once bugun kaybettik Savatage'in kurucusu ve gitaristi Criss'i. Savatage'in adının Avatar olduğu 78'den beri abisi Jon ile birliktelerdi. Megadeth'den Mustaine'in teklifini reddedip Savatage'le devam etmeyi tercih etmişti kariyerine. Trafik kazasında ölüm hiç yakışmadı ona, * rahat etsin gittiği diyarlarda...

Özlü Sözler VII: Tony Iommi (Black Sabbath & Heaven and Hell)

2009-10-14T14:30:00.003+03:00

"Ozzy'i başka herhangi bir Heavy Metal vokalisti ile karşılaştırmaya kalkmayın.
O Heavy Metal'in ta kendisidir!"

Blog Notu: Sana bunu diyen adamı da mahkemeye verdin ya, sana da eşine de yuh olsun!

Metallica'dan Yeni DVD

2009-10-12T20:48:00.005+03:00

Gerçekten yeni DVD, çünkü bundan önceki resmi konser DVD'leri S&M, Cunning Stunts, 90'lı yıllardan. St.Anger dönemi bir DVD çıktı, o da Some Kind of Monster "belgeseli" idi. Daha sonra The Videos diye, o zamana kadarki kliplerinin yer aldığı DVD'yi piyasaya sürdüler. Metallica resmi materyal konusunda çok aktif bir grup değil(zaten iyiki Kiss gibi değiller!) ama zaten en büyük özellikleri verdikleri ve vermeye devam ettikleri sayısız konserler. 2010'da da World Magnetic turnesine devam edecekler mesela. Efsaneler, babalar diye herkesin kendini yırttığı grupların 5-6 aylık turnelerde sabit bir setlist ile dolaştıklarını gördükçe, çok daha uzun süre her konser belli başlı şarkılar hariç (ki bu turne onları bile değiştiriyorlar zaman zaman) devamlı değişken bir setlist ile(şarkıların yarısı değişir) turlayan Metallica'ya niye konser grubu denildiğini daha iyi anlıyorum. Sesi detone olmuş, enstrümanını çalamıyor artık(Kirk sallıyor soloları evet) konuşmaları da bana boş gelir çünkü konserde onları duyamıyorsunuz. Adamlar mix'ten gelen kayıtları sürünce bariz hatalar doğal olarak çıkıyor, ki en son bu yaz Deep Purple konserinde o çığlıkları atamasa da Gillian'ı izlemek büyüleciydi mesela. Önemli olanın birebir albüm kaydıyla çalmak değil, o hissi verebilmek .

Metallica 2009 yılındaki konserlerinden iki tane DVD çıkartacak, bir tanesi de 7 Temmuz'da Fransa'da, Nimes'deki konserin kayıtlarından oluşacak. Konserin setlisti şu şekildeydi;

Blackened
Creeping Death
Fuel
Harvester Of Sorrow
Fade to Black
Broken, Beat And Scarred
Cyanide
Sad But True
One
All Nightmare Long
The Day That Never Comes
Master Of Puppets
Dyers Eve
Nothing Else Matters
Enter Sandman
- - - - - - - -
Stone Cold Crazy
Motorbreath
Seek and Destroy

Bu konserde albümden önceki konserleri gibi oldschool setlist tarzına geri dönmüşler. Aslında albüm turnesi de, o oldschool setlistin arasına giren yeni şarkılardan ibaretti, normalde Death Magnetic'den daha fazla şarkı oluyordu(girişteki iki şarkı). Diğer DVD ise 3 gün olan Mexico City konserlerinden. Fransa DVD'si 19 Ekim'de çıkıyor.

Bu da DVD'den bir önizleme;

http://www.youtube.com/watch?v=fWCo95u1vIo

Hamili kart...

2009-10-12T19:36:00.000+03:00

Yakinimdir:)

Monsters Of Rock 88: Donnington Trajedisi

2009-10-12T18:00:00.004+03:00

80’lerde, İngiltere’nin kalabalık rock festivallerinden birinde sahne önü arbedesinde bir tatsızlık yaşanacağı az çok tahmin ediliyordu. Ve Glastonbury ya da Nostell Priory de değil de Donington’da olmasına daha fazla ihtimal veriliyordu. Çünkü Metalciler, diğer seyircilerin aksine birbirlerinin üzerine atlamaya daha eğilimli, erkek popülasyonun daha yoğun olduğu, içkiyi daha fazla tüketen en kalabalık güruhtu konserlerde…

88 monsters of rock Donington’da 107.000 kişi ile konserler rekoru kırıldı. En son Iron Maiden’ın sahne aldığı konserin diğer babaları Kiss, David Lee Roth, Megadeth, Guns’n Roses ve Helloween’di.

Eğer hava yağışsız olsa belki sorun çıkmayacaktı, ancak kötü hava özellikle sahne önünü balçık tarlasına çevirdi. Axl’ın konserde, “birbirinizi öldürmeyin” diye bağırması kayıtlara geçmiştir. Hatta Guns’ın bootleg kayıtlarının adı, “Don’t fuckin’ kill each other”dır! Ayakta durmanın dahi zor olduğu ortamda dengesini kaybedenler bir daha ayağa kolayca kalkamadı. Guns’n Roses çalmaya başladığında dengesini kaybedip düşenler oldu, hatta yaralanmalar olunca Guns’a ara vermeleri söylendi. Ancak tekrar çalmaya başladıklarında da sahne önünde sorunlar giderilemedi ve setin sonuna doğru iki kişi diğerlerinin altında ezilerek can verdiler. Acaip olan olaylara çok yakın olmayanların iki kişinin öldüğünü ancak ertesi gün haberlerden duymuş olmalarıydı!!! Olayları birebir yaşayanların düşünceleri ise korkunç! Guns’ın Paradise City video’sunda şarkının hızlandığı bölümde Donnington’daki inanılmaz canlı ve hareketli seyirci görüntülerini izleyebilirsiniz…

Sonrasında emniyet yetkilileri konseri ertelemeyi düşündü ama organizatörler bunun daha da büyük olaylara sebep olabileceği gerekçesiyle konsere devam edilmesine karar verdi ve emniyeti de buna ikna etti. Sırada konserin son grubu Iron Maiden vardı. Bruce sahneye, “bu festivalde kimseye birşey olmasını istemiyoruz. Herkes evine dönsün ve burada harika bir zaman geçirsin!” diyerek çıktı. Ve garip bir biçimde Iron Maiden tarihinin en başarılı konser performanslarından birine imza attı bu ortamda. Duygu patlaması, adrenalin patlaması, ne derseniz deyin buna…

Olan bir yıl sonraki Donnington konserine oldu ve iptal edildi. 90’da son kez düzenlendi ve 80’den beri yani Heavy Metal’in hüküm sürdüğü dönemlere damgasını vuran etkinlik sona erdi:( Güvenlik müdürüne göre öndeki kalabalığın yoğunluğunun ciddiye alınmaması trajediyi getirmişti beraberinde. Holiganizmde olduğu gibi bu trajik konserden de ders çıkardı Britanya hükümeti. Sahne önlerine bariyer, dev sünger yastıklar konmaya başladı. Tabi metalin popülaritesinin azaldığına epey ebeveyn şükretmiştir…

Not: Yazıda linkteki anılardan faydalandım. Fotolar da aynı siteden! Kar amacı gütmeyen, Britanya’daki konserlerle ilgili yazılı ve görsel bir çok anı/bilgiyi barındıran harika bir sitedir…

Tam isabet Beavis:-)

2009-10-12T14:26:00.000+03:00

MetaLmorfoz!

2009-10-11T16:10:00.005+03:00

Rifflerinden belliydi Mustaine'in araba yarışcısı olduğu. Bu durumda Hakkinen'in fake bir kişilik olduğunu da açıklayalım :-)

Kahraman, Aziz, Budala: 3'ü bir arada!

2009-10-09T07:42:00.004+03:00

Evet epik müziğin harika bir örneği, ancak synth’ler fazla ön planda olunca atmosferik yapısı ile diğer NWOBHM gruplarından ayrılıyor. Sanki bir NWOBHM grubuna Camel ya da Eloy eşlik ediyor gibi. Saraken okunan grup isminin anlamı ilginç: Bizim gavur dediğimizin Hristiyanlıktaki karşılığı gibi bir şey:) Daha anlaşılır olsun: Haçlı seferleri sırasında haçlıların karşısına çıkan müslüman unsurların tamamı Saraken diye adlandırılıyor tarihte.

80’de çıkan No More Lonely Nights single’ı ile girer piyasaya Saracen. Albumun b yüzü Rock Of Ages NWOBHM döneminin en iyilerinden. Bir yıl sonra Heroes Saints & Fools çıkar ki muhteşem albüm. Ama özellikle albüme adını veren parça ile Rock Of Ages öne çıkıyor. 84’te en light albumleri Change Of Heart çıkar. Sound yumuşar, AOR çizgisine yaklaşır grup. Plak kapağı da epik müziğe pek uygun değil, şövalye yerine hatun:)Şarkı sözlerindeki savaş hikayeleri de bir kaç parçada aşk şarkılarına bırakır yerini. Halbuki 84 metalin zirve yıllarındandı. Gene de iyi parçalar var albumde; Aynı yıl Single olarak yayınlanan We have arrived ve muhteşem slow A Face In The Crowd ile Meet Me At Midnight gibi…Sonrasında 85 ortasında grup dağılır. 2000’e kadar kış uykusuna yatar.

2000’de grubun beyni ve gitaristi Rob Bendelow’un Templar adıyla çıkan solo albumu sonrasında, Now And Then Records, grubun aktif müzikle uğraşan üç elemanını 3 albümlük bir anlaşmaya ikna eder. Ve Saracen 2003’de Red Sky ile müthiş bir dönüş yapar. Albumun sound’u efsane Heroes Saints & Fools albumu gibidir. İlk iki albumun iyi parçalarını da tekrardan yorumlarlar. Diğer parçalar da son 2,3 yıl içinde yapılan besteler. Hepsi harika ama özellikle Red Sky çok başarılı. Slowlardan da Castles In The Sand hoş. 2006’da da Vox In Excelso albumu çıkar ve efsane kaldığı yerden devam eder. Baştan sona harika bir album daha. Change Of Heart’daki Meet Me At Midnight, bu albumde tekrardan yorumlanmış, leziz olmuş. 1980’den beri grubun vokalisti olan Steve Bettney’in Camel’dan Latimer’a benzeyen söyleyiş tarzı, synthlerle birleşince oluşan atmosfer çok etkileyici… Anlaşmanın üçüncü albümünün bu yıl çıkması lazım, malum öncekinin üzerinden 3, ondan öncekinden de 6 yıl geçmiş…

Full Metal Jacket (!) I

2009-10-06T09:37:00.001+03:00

Yok artık, daha neler:-)

J.J. R.E.G.D.*

2009-10-04T17:43:00.002+03:00

Rockta bayan vokal sevmem. Metal de hic sevmem. Ama 6 yıllık kariyerine dünyaları sığdıran Janis Joplin başka bir şey, başka bir ses. Ölümünün 39. yildonumunde * Rahat Etsin Gittiği Diyarlarda...

Diablo Swing Orchestra

2009-10-01T20:21:00.009+03:00

Bu grubu bana bir süre önce kulak zevkine çok güvendiğim birisi önermişti. İlk başta bir iki şarkı dinledim, çok hoşuma gitti. Last.fm'de avangart ve senfonik metal yazıyor türlerine, ki doğru bir tanım diyebilirim. Grup İsveçli, 2003'de kurulmuş. İsminin hikayesi sitelerinde yazanlara göre şöyle;

16. yüzyılın başlarında aynı isimli orkestra, kutsal kiliseye karşı eleştirel bir bakış açısı ile müziğini icra etmeye başlar. Her sınıftan insan tarafından da çok beğenilir ve insanların bakış açılarını genişleten, düşünmeye sevk eder bu müzik. Tabiki bu kilisenin istemeyeceği bir şeydir, ve haklarında karşı kampanya başlatırlar. Onların, şeytanın yardımcıları, birer katil olduklarını söylerler. Baskılar karşısında, orkestra üyeleri birer haydut gibi yaşamaya, konserlerini gizli vermeye başlarlar. Herkesin katılamayacağı bu konserlerden sonra da, izleyiciler, kendilerine yemek bazen de yatacak yer vererek yardımlarını esirgemezler. Kilise daha sonra orkestra elemanlarını yakalamak için bilgi ve yardım edenlere yüklü miktarda ödül vereceğini söyler. Baskı iyice artmıştır, ve grup elemanları artık bu kaçak hayattan sıkılmaya başlamışlardır. Er yada geç yakalanacaklardır, çember iyice daralmıştır.

Bunun üzerine grup üyeleri, soylarından gelen kişilerin 500 yıl içinde orkestrayı tekrar kurup protest müziklerini ve fikirlerini yaymaya devam edeceklerini söyleyen bir pakta imza atar, ve yakınlarına mühürleyip verirler. Bundan sonra da son bir konser vermeye karar verirler. Halka açık bir yerde, binlerce kişinin katılımıyla bir konser düzenlenir. Konserde grubun müziği neredeyse duyulmaz izleyici çokluğundan ve şaşalı bir gösteri gerçekleşir. Son şarkı biter bitmez de, orkestra tutuklanır, hapse konur ve hepsi asılarak idam edilirler.

2003 yılında, orkestra üyelerinin soyundan gelen iki kişi, kazara bir müzik mağazasında tanışırlar. İkisi de aynı mektubu almışlardır. Çok heyecanlanırlar ve orkestrayı yeniden kurmaya karar verirler. 3 ay içinde de secereleri araştırarak diğer orkestra soyundan gelenleri bulurlar.

Kilise orkestra ile ilgili bilgileri yaktığından, tam olarak nasıl bir tarza sahip olduklarını bilmiyorlardır ve titiz tartışmalardan sonra müziğin eski orkestranın modern bir versiyonu olmasına karar verilir. Üyeler arasında iş bölümü yapılır ve atalarının onurlu mirasına sahip çıkıp, orkestrayı tekrar yaşatırlar.

Grubun müziği de resmi sayfalarından özetlediğim bu "hikaye" gibi oldukça garip. Eğer herşey aynı geliyorsa, bir değişiklik arıyorsanız, "The Devils Orchestra" lakaplı Diablo Swing Orchestra, biçilmiş kaftan.

http://www.youtube.com/watch?v=4NhCGFwy4aA

Diskografileri(umarım şimdilik);

^{Borderline Gymns - EP (2003)}
^{The Butcher's Ballroom (2006)}
^{Sing-Along Songs for the Damned & Delirious (2009)}

Ayın Albumu Ekim

2009-10-01T07:14:00.001+03:00

Rainbow'dan favori albumum Down To Earth, detay bilgiyi de burada vermiştik!

Metal Art V: Cliff Revisited!

2009-09-27T09:13:00.005+03:00

Daha önce anmıştık blogumuzda!
Rahat etsin gittiği diyarlarda...

Heavy Metal Soyağacı IV

2009-09-26T08:52:00.003+03:00

A Headbanger’s Journey’den bu soyağacı da. Bakın hangi tür hangi dönemlerde hüküm sürmüş…

Heavy Metal Soyağacı I
Heavy Metal Soyağacı II
Heavy Metal Soyağacı III

R.E.G.D.* Ümit Yılbar

2009-09-25T09:23:00.000+03:00

Gündemde malumunuz “açılım” varken, ülkemizin en bilinen metal grubu Pentagram’la tanınan, daha sonra kendi grubu Big Bang’de çalan, 16 yıl önce bügün teröristlerle girdiği çatışmada şehit düşen Ümit Yılbar’ı anmamak olmaz!

Hasan Kundakçı Guneydogu’da Unutulmayanlar isimli kitabinda Ümit’in hakkında şöyle diyor:

“Asteğmen Ümit Yılbar, 25 Eylül 1993 günü Yassı Dağda teröristlerle girdigi catışmada şehit olmuştu. 26 yaşındaydı. Gitaristti, rock muzik sanatçısıydı. Yüreği vatan sevgisiyle doluydu. Komando olmak ve guneydoğuda mücadele etmek istedi. Siirt’e gitti, çatışmalara girdi. Yazdığı şiir silah arkadaslarına anı olarak kaldı:

Bilmiyordum dağların bu kadar dik olduğunu
Bilmiyordum gecelerin bu kadar uzun olduğunu
Bilmiyordum zamanın bu kadar yavaş geçtiğini
Ama biliyordum içimdeki vatan sevgisini
Biliyordum içimdeki aşkı.

Kanımı istersin toprağım
Yoksa cesedimi mi?
Yeter ki sen susa
Suyun olurum senin

Tasmasından bağlanmış çılgın köpek gibiyim
Salıvermiyorlar ki gideyim
Bilmiyorlar mı ki ben Türk evladıyım
Bırakın ben ölmeye gideyim

Ben koymuşum bu yola baş
İsterse düşsün kafama taş
Vazgeçmem bu yoldan arkadaş
Gelsin yedi düvel ezerim hepsini

Ümit Yılbar,14.05.1993, Bağgöze / Siirt.

Ölümünden sonra eski grubu Pentagram, Trail Blazer albümündeki Fly Forever adlı şarkıyı ona adadı. Adı, Selamıçeşme'de bir sokağa verildi ama keşke yaşasa ve adını albümleriyle, gitar çalışıyla duyursaydı dinleyicilere, sevenlere…

Not: Yazı ekşisözlükten derlemedir.

* R.E.G.D.: Rahat edesin gittiğin diyarlarda…

Özlü Sözler VI: Ian Anderson (Jethro Tull & Solo)

2009-09-17T08:16:00.004+03:00

"Pop müzik, çocukların cebindeki parayı çalmak gibi bir şeydir!"

Blog Notu: Yanarım da Jethro'nun konserlerini kaçırdığıma yanarım:(

Bart Koreo & Simpsonica

2009-09-16T16:30:00.007+03:00

Cumartesi
günü tam
yapılabilse
BJK maçındaki
koreografimiz
böyle olacaktı
ve Bart kuşları
avlayacaktı...

Simpsons deyince
bir de bu var:)

The simpsonssss...

Hepsi tamam da
Lars olmamış ya da
konuk baterist
çalıyor:)

Holocaust'tan "Heavy Metal Mania"

2009-09-15T12:37:00.012+03:00

Edinburg Iskocya cikisli NWOBHM grubu Holocaust’a heavy rock yapıyor denebilir aslında. Diskografilerinde 6 adet Lpleri var!

İlk single’ları 81’de çıkan ve en iyi şarkılarından biri olan Heavy Metal Mania! Metal manifestolarının en güzellerinden biri ki sözlerini daha önce bloga koymuştum... Özellikle şu bölümünün;

"Rock 'n roll...far too slow
So the adrenaline just doesn't flow
Where is the power, where is the glory?
Heavy Metal is my story…"
Hastasıyım:)Rocktan metale geçişin dehşet bir özeti bu! B yüzü Only as Young as You Feel da guzel. Kapağı da mükemmel olunca haliyle en pahalı single’lardan birisi oluyor bu 7’’. Bu single’ın 12’’lik versiyonunda Love’s power diye 3. bir parça var, bu da başarılı! Vokalist Gary Lettice detone ve monoton söylüyor, punk vokalistlerini andırıyor ama muzige ve gitarların pis sounduna acaip gidiyor sesi... Bu şarkıyı sonradan Gamma Ray cover'ladı…

Aynı yıl 2. single’ları Smokin’ Valves çıkıyor. Bu şarkı da sert ve güzel bir rock’n roll parçası. İkinci parca Out Of Book da en az ilki kadar güzel, hatta daha da güzel. Gitar distorsiyonlarını mevcut aletlerle zorluyor grup ve bu şarkı da thrash sınırlarına ulaşıyorlar. Bu album de oldukça iyi satıyor. 7’’den sonra 12’’ini çıkarıyorlar. Buradaki bonus parça da Friend or foe. Şarkı Status Quo’yu hatirlatiyor, daha sert tabii ki…

İki harika single’dan sonra aynı yıl The Nightcomers albumu çıkıyor. Kadro dizilişi single’lardakilerle aynı:

Gary Lettice - Vocals
John Mortimer - Guitar
Ed Dudley - Guitar
Robin Begg - Bass
Paul Collins – Drums

Albumde single’lara adını veren iki parça da var. Yalnız Heavy Metal Mania’daki siren seslerinin yerine bir dakikalık harika bir gitar introsu eklenmiş! Ancak burada başka bir efsane şarkı daha var: Death Or Glory! (Bunu da Six Feet Under'dan dinleyebilirsiniz.)Artık thrash yaptıklarını söyleyebiliriz hem de 81 yılında! Bu riff’ler Metallica ve diğerlerine esin kaynağı olmadıysa eşeğim. Zamanının ötesinde olduğunu söylemeye gerek yok grubun. Mavrock harika bir doom parçası, B yuzu açılış parçası Cryin' shame de iyi…Sonucta 81 tarihinde yayınlanan en iyi albumlerden biri bu. Albuma adini veren parca da harika, bu parca da ilk kez prog esintiler var. Zaten kuruldugu 77'den 84'e kadar heavy sonrasinda gunumuze kadar da prog metal grubu olarak biliniyor Holocaust!

Ücuncu single'lari Comin' Through 82’de cikiyor. Hafif punk esintisi ile bu da hizli ritmli guzel bir parca... 83'de live album var, onemi Metallica tarafindan cover'lanacak Small Hours'un ilk kez bu albumde yer almasi! Live dediysek bu dönem bazı gruplar seyirci sesini arkaya monte ederek sözümona Live albumler yapıyor. Ses kalitesi bunun da o tarz bir album olduğuna işaret ediyor, en azından bazı şarkılarda. Yani studyo albumu sayılabilir ki Small Hours dışında yeni parçalar da var. Acılıştaki No Nonsense, Jirmakenyerut adlı enstrumental ya da Long The Bell Will Toll gibi. İlk ikisi oldukca iyi parcalar…

84'te de ikinci uzun album No Man’s Land çıkıyor: Ilki kadar iyi olmasa da ayni turde devam ediyorlar yollarına... Şarkıların boyu kısalınca gene punk çağrışını yapıyor grup. Kotu yani harika vokalistleri Gary Lettice'in ayrilmis olmasi. Bu albumde de farkli melodik yapisi ile By The Waterside’a dikkat diyorum... Sonrasında grup dağılıyor. 87'de Metallica'nin small hours'u cover'lamasi grup icin yeni bir dogus oluyor. 89'da Sound Of Souls EP'si ile tekrar biraraya geliyorlar ama artık grubun merkezi Boston’a taşınmış, tarzları da bugüne kadar devam ettirecekleri üzere progressive rock. Bu şekilde ülke değiştiren epey grup var ama bu da anca başka bir yazının konusu olabilir. Holocaust’un kurucu üyelerinden gitarist John Mortimer, isim hakları da kendisinde olunca grubu kolayca yeni dünyaya taşıyıvermiş…

Bu kez kadro:

John Mortimer - vocals , guitar
Graham Hall - bass
Steve Cowen – drums

Burada Metallica’nın yorumladığı NWOBHM parçalarının bu dönemin hatırlanmasında çok olumlu etkileri olduğunu söylemek lazım. İşte bunun da ötesinde bir NWOBHM grubu cover’lanan bir şarkısı sonrasında yeniden aktif oluyor… Gerçi bu grubun aynı olduğunu söylemek çok güç, oldukça sert bir thrash albumu bu. Mortimer bu ilk EP’de vokali de kendisi yapıyor. Burada dikkati çeken 13 dakikalık Three Ways To Die şarkısı…

92’de Hypnosis Of Birds çıkıyor. Album cok iyi ama belli bir turde gitmiyor. Alternatif denemeler, hatta heavy rock var. 93’de efsane Heavy Metal Mania single’ı 12’’deki şarkılarla bu kez cd formatında çıkıyor. Hypnosis ve HM Mania single’ı birlikte, Ingiltere’de Spirits Of The Fly adıyla 96 senesinde yayınlanıyor. Süper bir album, özellikle açılıştaki Into Lebanon, Small Hours’un yeni Holocaust yorumu, In the Dark Places of the Earth ve Caledonia iyi parçalar…Kapanıştaki surprizse Metallica’nın Master Of Puppets’ı. Hep onlar mı NWOBHM şarkılarını yorumlayacak. Al bakalım:)

97 albumu Covenant ilk konsept albumu grubun. Özellikle salt heart super. Leper's Progress ve Alexander da diğer baba şarkılar. The Battle Of Soaring Woodhelven 16 dakikanın üzerinde! En progressive denemesi grubun…2000’deki The Courage to Be de aynı prog çizgide. Son album 2003’de çıkan Primal: Yeni grupların yapamadığını yapıyor Holocaust. 2000 soundunda sıkı old school thrash metal nasıl yapılabilirsa yapıyor, prog dozunu da azaltıyor. İşte Black Box, Made Rightous, Lost Horizons ve muhteşem Fools…

Mortimer’ın içindeki metal sevgisini takdir etmemek mümkün değil. Epeydir yeni bir haber yok, grubun resmi site ve forumunda… Ancak grup hala en azından aktif görünüyor…

Ben 2 yaşımdan beri...

2009-09-09T23:13:00.001+03:00

Metal söylüyorum!

http://www.youtube.com/watch?v=edWPj0N3w90

Yah$i Batı bir Cem Yılmaz filmi

2009-09-04T15:25:00.001+03:00

Cem Yılmaz’ın son filmi Yahşi Batının çekimleri doludizgin devam ediyor. Ama kadro hala tamamlanamamış. Kötü adam kontenjanından Beavis ve Butthead’in acilen kadroya dahil edilmesi gerekir. Her tür kavga sahnesine gelirler, dublör istemezler, acıya dayanıklıdırlar. Acı yok yepyep, acı yok, hıhıhı hıhıhı…

“Get Thrashed: The Story of Thrash Metal” belgeseli

2009-09-04T09:07:00.007+03:00

Sağolsun bluejean vermis (en nihayetinde bir halta yaramis), anca seyrettim. Harika bir belgesel, resmi sitesi ve künyesi burada !

Bunlar da kısa kısa izlenimlerim;

- Öncelikle thrash’in başlangıcı hakkındaki izlenimlerim belgeselle aynı. Metallica günyüzüne çıkarır, Slayer sınırları daha da genişletir (ufak bir edit yaptım)…

- Mosh ve pogo’nun metalden çok punka özgü olduğunu söylemiştim. Hard core’cular tarafından başlatılmış ki bu da tuttu sayılır. Filmin en etkileyici sahneleri kafası gözü yarılan insanların bu işten aldıkları keyifti. (80’lerde Fight Club çekilse hiç iş yapmazmış be abi, ihtiyaç yokki!)

- İlk dönem konserler ve sonrasındaki ev partileri kısmı muazzamdı. (İçinde olmayı kim istemez?)

- Gene acaip olay, thrash konserlerinde Mötley Crüe vs glam grubu tişörtü giyenlerin pataklanması hadisesi. Kill bonjovi hadisesinde bahsetmiştim. (Punk’ın saldırganlığı baskın çıkmış diyip günahı punk’a yükledik mi bundan da yırttık.)

- Benim thrash şampiyonumu belgesele de koymamışlar:( Olsun gönüller şampiyonudur:) Hala iddiamı en azından ABD için yineliyorum. Metal Church’den daha iyi 6 adet albümü olan yoktur. (Alman gruplarının son dönemlerini didikledikten sonra dünya şampiyonluğunu ilan edebilirim)

- Röportajlar içinde, Overkill’in solisti Bobby "Blitz" Ellsworth, Hirax Solisti Katon W. de Pena -ki abi zencidir!- ve Exodus’un ilk solisti REGD Paul Baloff beni en çok etkileyen adamlar oldu!

- 90’larda thrash kalesini Pantera ile Sepultura savunmuş. (Pantera’nın geçmişinin glam olduğunu düşünürsek çok trajik bir durum.)

- Filmin finalinde Clash Of the Titans Amerika turnesi vardı. Thrash’in zirvesi malum, Megadeth, Slayer, Anthrax ve Death Angel’in katılacağı konser silsilesi. Big four’dan üç tanesini birlikte izlemek! Ancak Death Angel’ın geçirdiği kaza sonrası Alice In Chains’in onun yerine konsere eklenmesi, thrash için sonun başlangıcı. Konserde Seattle’lı AIC’e thrasherların verdiği aşırı tepki, grunge müziğin palazlandığı dönemlerde thrash gruplarının konserlere alınmaması şeklinde bir intikama dönüşüyor. Oysaki thrash grupları ilk çıktıklarında grunge gruplarını konserlerine almış, beslemiş, büyütmüş! Hatta 93 Metallica konserinde de stadda konser başlamadan önce bol grunge yüklemişlerdi beynimize! Bunlar metalin punk’a oranla çoğulcu, özdeş türlere ve halka daha yakın, sevgiden yana olduğu şeklindeki görüşümüzü bir kez daha pekiştirmiştir. (Biraz abarttım)

Aklıma gelenler bunlar. Hayır thrash, grunge olmasa müziğin kendi içdinamikleri nedeniyle gene etkisini yitirecekti. Çünkü mizacı gereği yeraltında olmalıdır. Ancak bugün metal yapan grupların içinde o kadar küçük bir oran salt oldschool thrash yapıyor ki bu metale ihanettir. O kadar!

Ayın albumu Eylül

2009-09-03T14:45:00.000+03:00

Evet bu ay konsere İstanbul'a gelince Artillery, kaçınılmaz olarak en iyi albümü By Inheritance'ı ayın albumu seçtik...