The Wrestler

Darren Aranofsky'nin yönetmenliğini yaptığı ve Mickey Rouke' en iyi erkek oyuncu dalında oscar adaylığı getiren -ki muhtemelen alacak- muhteşem film The Wrestler. Filmle ilgili anlatılacak pek çok şey var, ama bu işi sinema sitelerine bırakalım. Bizi ilgilendiren kısmı film 80'lerin Heavy Metaliyle dolu. Accept, Cinderella, Scorpions filmde parçalarını duyduğumuz gruplardan sadece bir kaçı. Filmde öyle bir dialog var ki izlerken birden ayağa kalkıp alkışlamak istedim. Şöyleki, Randy "The Ram" Robinson (Rouke) kız arkadaşı Cassidy ile bir barda oturmaktadır, birden barda Ratt'in Round and Round başlar ve motor...

Cassidy: The bloody 80's, not
should have happened.

The Ram: Guns n 'Roses, all that.

Cassidy: Sure. Def Leppard...

The Ram: Then that Cobain pussy had to come around and ruin it all!

Cassidy: What is wrong with having a good time?

The Ram: Hated the damn 90's.

Cassidy: 90's sucks.

Bir LP’im bile yok anlıyor musun:-)

Diskografi:
Return of the Gods 7'' (1980)
Sharpen Your Wits 7'' (1982)
Escape from New York 12'' (1983)

Evet bu seferki grubumuz maalesef ki her biri üç parçalık üç adet EP yayınlayabilmiş. Ilk iki 45'likle fazla dikkat cekmez Geddes Axe. Sarkilar çok basarili degildir ancak müzik aletlerini kullanislari iyi, atilan sololar da yerindedir. Ilk EPnin en iyisi b yuzundeki Aftermath. Ikinci EP basarili kapagina karsin gene cok iyi degil. Sharpen your wits hizli eglenceli bir rock'n roll parcasi ama vasatin cok otesine gitmiyor o da!

83 de ise NWOBHM tarihinin en önemli 45ligi Escape From Newyork çikar ve bu albumle sıkıcı rock'n roll formatindan epik müzige gecer grup. Dikkat cekici diger husussa degisken bateri ritmleridir. Ilk dinledigimde “baterist ritmi kaçiriyor, gecislerde kopukluk var” diye düsünmüstüm ancak gordum ki Clayton'un baterisi usta işi. Ayrıca ön ve arka vokaller de çok başarılı. Albume adını veren Escape from Newyork’la birlikte diger iki parca da iyi olunca NWOBHM tarihinin en aranan plaklarindan biri olur album! Ozellikle Escape from Newyork ve 666 tüm zamanlarin en iyilerinden, sakın kaçırmayın...

Kadro ve diziliş de şöyle:
Mick Peace - Bass
Martin Wilson - Guitar
Andy Barrott - Guitar
Andy Millard - Vocals
Dave Clayton – Drums

Grup elemanlarının grubu dağıttıktan sonra müzik kariyerlerine devam etmemeleri ya da bizim bu bilgilere ulaşamamız çok acı… Yazı dizisi sürdükçe NWOBHM döneminde sadece bir kaç yıl müzikle uğraşıp yok olan değerleri gördükçe kederleneceğiz bol bol: Hanım bu akşam şarap içelim…

Doğum günün kutlu olsun Hagi:-)

Foto http://www.thewallpapers.us/ sitesinden alınmıştır...

Önce Apocalypse sonra Omega!

Diskografi:
Apocalypse: 1981- Demo
Apocalypse: 1982 - Stormchild 7''
Omega: 1983 - Demo
Omega: 1985 - The prophet

80lerde Apocalypse adiyla baslarlar calmaya. 81'deki demolarinda yapmak istedikleri bellidir. Doomla epik arasinda bir yerlerde olmak. Bu aslinda kolay degil, ama hayatin da ta kendisi! Hayatin epik guzel anlarini olumle yani doom'la sonlandirmak. Tabi synth kullanimi bu konuda onemli avantajlaridir.

Ilk demo'da progresif yanlarini 9 dk uzeri The Light'la gosterirler. Ama hemen her demo gibi bunun da kaydi vasat. 82'de Apocalypse olarak ilk ve tek single'lari cikar: Stormchild! Ozelikle hizli ritmli ayni adli parca NWOBHM’in iyi örneklerindendir. B yuzu Chosen few ise doom'dur, Sabbath'i animsatir. A epik, B doom, BJKlilerin pankartı gibi yasam ve ölüm:-)

83'de metal warriors kompilasyonunda yeni isimleri Omega ile ilk kez boy gosterirler: Blood sacrifice. Parca doom girer ama sonra hizlanir... Bu dönemden içinde Blood Sacrifice ve üç değişik parça olan bir demolari var, ama ulasamadım.

85'de tek albumleri The Prophet cikar. Ilk single'lari kadar olmasa da plak koleksiyonculari icin pahali bir vinyl'dir. Bu albumle gene ayni tarzda 70'lerin prog'undan da aldiklari cesaretle iki uzun sarki da yaparlar. Acilista adi "Dark" kadar olmasa da koyu bir parca var. Albumun en iyilerinden. Uzun parcalardan albume adini veren The Prophet Marillion'u animsatiyor ama harika bir hizli bolüm ve gitar solosu var. B yuzunun acilis parcasi Yesterday's child ise Manowarvari harika bir parca. Omega olarak da bence en iyi parcalari. Bu yuzde Beatles cover'i Day Tripper benim gereksiz buldugum bir parca, keske bunun yerinde grubun kendi parcasi olaymis. Diger uzun parca The Child'la bitiyor album. Keybord girisi sonrasi sanki Eloy caliyor saniyorsunuz. NWOBHM icin hafif ama ruhu dinlendirici essiz bir parca... Huzurla olumun gelisini caristiriyor, ikinci bolumunde cift gitarla harika bateri atakli bolumse bence albumde muzikalitenin dorugu! Bu albumun cd’si de basıldı sonradan…

Gruba ait bir diger notum, Steve Grainger'in tipki Rush'tan Geddy Lee gibi keybord ve gitari donusumlu kullanmasi. Bu grubu donemin bir cok grubundan ayiriyor. Marillion biraz daha sert takilsa neler olacagini gosteriyor, bir de ah Rush 4 kisi olsa ne yapardi diye sorduruyor adama...

Evet kadro ve son diziliş de boyle:-)

Nick Brent: vocals & guitar
Steve Grainger: lead guitar, keyboards & vocals
Graham Roberts: drums
Dave Robertson: bass guitar & vocals

Bu da internet sitesi! Tekrar ilk isimleri Apocalypse'e donmusler ve son haber, eski yayinlanmamis kayitlari toparliyorlarmış. Bekliyoruzzz...

Ayın Albumu Şubat

Bu grubun eski albumleri daha popülerdir ama bence en iyisi 91 tarihli Paradise Lost. Sakın kaçırmayın...

Metalin Doğuşu

Eveeet basliyoruz. Neye? Metalin dogumunu müjdeleyen NWOBHM hareketini yazmaya. Daha önce NWOBHM ansiklopedimizin ilk maddesinde biraz bahsetmiştik bu dönemden.

Bu dönem 79 yılı ile başlatılıyor. Öncesinde punk grupları rocktan bayrağı devralmış, bar ve kulüpleri ele geçirmişti. Ancak özellikle 70’lerin kaliteli gruplarına ve müzisyenlerine alışan insanlar için punk, işkence olmaktan öte gidememişti. Birkaç akorlu besteler, gitar çalmaktan bihaber elemanlar, sadece hızlı çalabilen ve böğüren insanların yaptığı kuru gürültü! İşte salt punk’a artık tahammül edemeyen aklı selim insanlar aynı müzik aletleriyle daha güzel şeyler yapmak adına 70’lerdeki atalarına saygı da kusur da etmeyerekten koyuldular yola. Bu arada punkın hızlı ritminden de alıntı yapıldı. Sonrasında da Malc MacMillan’in The N.W.o.B.H.M. Encyclopedia’da şu ana kadar tespit edebildiği 533 grupla metal Britanya’da patladı…

Kısaca değinmek gerekirse NWOBHM illetine bulaşınca elinizin altında bulundurmanız gereken olmazsa olmaz bir kitap Malc MacMillan’in kitabı. Piyasada Martin Popoff’unki gibi başka kitaplar da var ama en iyisi bu: Az resim, bol hikaye, gruplarla ilgili album ve konser bilgileri, tam 800 sayfa! Amerikanya’daki biradere gectim siparisimi, bekliyorum heyecanla.

Ben şu ana kadar NWOBHM gruplarından 200 kadarını dinleyebildim… Blogda önce bu gruplardan döneme damgasini vuran irili ufaklilarını, sonra bu akimin daha önceden sert müzik yapan gruplara etkilerini, en son safhada da Ada disinda diğer ulkelerde bu hareketin etkilerini yazmak niyetindeyim.

Grup aramaları için Metallum Metal Ansiklopedisi ideal. Grubu bulduktan sonra diskografisi yanında yorumcuların albun/single’a verdigi notu da görebilirsiniz. Kaliteli bir forumda yazışmak için de Corroseumu öneriyorum. Ki corroseum’un sitesi de harikadır. Ozellikle plak firması bazında sıralamaları ve tanıtımları ile…

Albumleri bulmak ise sizin becerinize kalmış. Eskileri ancak bloglarda bulabilirsiniz ama cd’si olan gruplar için torrent linkleri bulmak mümkün… Daha fazla yardım içinse özel mesaj…

Rastgele,

Heavy Metal Grup Adları

Biri üşenmemiş metal gruplarının adlarının ağırlıklı olarak hangi konulara ilişkin olduğunu gruplandırmış, helal olsun valla...


Her zamanki gibi resme tıklayıp büyütebilirsiniz

Boku yedik *

80’lerde ASYde GSı seyrettikten sonra yürüyerek yola koyulur, Harbiye’ye Spor Sergi’ye basket takımını seyretmeye giderdik. Divan pastanesi önünde genellikle “bok yiyin i.neler” diye bağırır, ulaşamadığımız tüm güzelliklerin acısını çıkarırdık. Eğer daha maça varsa yola devam eder, açılalı birkaç ay olmuş Mc Donalds’ı patlatırdık.

Show TVde xindirik yemekteyiz yarışmasını seyrederken niyeyse aklıma bunlar geldi. Ortalık açlıktan ölen çocuklarla doluyken üç kuruş kazanmak için bir yığın rezillik ve sözüm ona eleştiri üzerine bir kez daha “bok yiyin i.neler” diyorum...

* Asım Can Gündüz ABDden döndüğünde bir album yapmıştı ve boyle bir şarkı da vardı albumde. O zaman için iyi cesaret! Başlık neden birinci çoğul derseniz de programı seyrettiğimizdendir derim:-)

Hophophop Değiş Sibel:-(

Evet her haltın yarışmasını yaptık sıra Rapstar da! Jürisinde Ceza var bu işin duayeni, bir de Sibel Tüzün var! Önce derin yırtmaçlı etekle meşhur olan, sonra sevgili durumundan heavy metalci olan, sonra tekrar para için popa yelken açıp Örovizyonda yaratıkla öpüşen Sibel. Ve karşınızda rapçı Sibel:-(((

Geçmiş günler başka yerler 2

Lemmy Kilmister uyuşturucu problemi yüzünden kovulduğu Hawkwind'le. Motörheaddeki karizmadan eser yok.


Aşağıda dedik ama resim yukarıda kaldı. Slash Guns n Roses'dan çok önce London'ın gitarıyken. O zamanlar yüzü gözüküyormuş.


Kirk Hammet ilk grubu Exodus'la. Daha sonra kendi bestesi olan Die by His Hand'i alıp Metallica'ya geçer. Şarkıyı Metallicayla Creeping Death olarak icra ederler.


Metallica'nın Cliff'ten sonraki basçısı Jason Newsted. Flotsam and Jetsam'la.


Dave Mustain Metallicayla.


Kerry King Slayer kurulmadan önce Megadeth'le.